.

ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΡΙΗΓΗΘΕΙΤΕ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΣΤΗΝ ΔΙΟΝΥΣΟΣΚΟΥΦΙΤΣΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΣΤΕ MOZZILA FIREFOX

Πέμπτη, 4 Αυγούστου 2016

Μια “ενοχλητική” δημοσίευση

Πριν λίγες μέρες, δημοσιεύτηκε μια είδηση, που θα περνούσε μάλλον απαρατήρητη μες το κατακαλόκαιρο, αν δεν συνέβαιναν δύο πράγματα. Πρώτον, εάν οι άθλιοι τύποι της “Φωνής” δεν εξαπέλυαν εναντίον του προσώπου που την δημοσιοποίησε έναν οχετό ύβρεων, που η βιαιότητά τους θα ξένιζε ακόμα και τον πιο ράθυμο παραθεριστή. Και δεύτερον, αν δεν ερχόταν αργότερα σε γνώση μου κάτι, που όχι μόνο εξηγεί τη σημασία που δόθηκε στο δημοσίευμα, αλλά ενδεχομένως αποτελεί και σοβαρή παραβίαση της αρχής της ισονομίας των πολιτών. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα απ’ την αρχή.

Σάββατο, 25 Ιουνίου 2016

Θρυαλλίδα εξελίξεων

Σύμφωνα με σοβαρές πληροφορίες, ανεξαρτητοποιείται η δημοτική σύμβουλος Πόππη Ταουξή.

Προηγήθηκε μια θυελλώδης συνεδρίαση της δημοτικής ομάδας των Ανοικτών Οριζόντων την Πέμπτη το βράδυ. Εκεί, ο Ζαμάνης και οι Αυλικοί του επιδόθηκαν σε "κυνήγι μαγισσών" για την αποτυχία της εκλογής του Μπάση ως Προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου. 

Τετάρτη, 18 Μαΐου 2016

Εφτά και το λουρί της μάνας

Αν ο Ντοστογιέφσκι ζούσε στην εποχή μας, το μόνο σίγουρο θα ‘ταν από πού θ’ αντλούσε την έμπνευση για τον ‘Ηλίθιο’.

Ζαμάνης. Ένας δήμαρχος που κατρακυλάει από μόνος του.

Ο πρώτος σταθμός σ’ αυτή την κατρακύλα ήταν όταν αποφάσισε να κατέβει για δήμαρχος, υποσχόμενος πράγματα που – όπως αποδείχτηκε – δεν είχε κατά νου ή δεν μπορούσε να κάνει. Νόμιζε, φαίνεται, πως είμαστε όλοι ηλίθιοι ή πως μας είχε του χεριού του, όπως πολλούς απ’ τους εκλεγμένους του. Τώρα το ξέρει πως έπεσε πολύ έξω – για μας εννοώ.

Ο δεύτερος ήταν όταν συστηματοποίησε τη διγλωσσία του και την έκανε σήμα κατατεθέν. Άλλα έλεγε στον έναν κι άλλα έταζε στον άλλον κι από πάνω φανταζόταν πως δεν θα τον παίρνανε χαμπάρι. Ούτε που σκέφτηκε πως άμα θέλαμε κάποιον σαν τον Καλαφατέλη, θα κρατούσαμε την ορίτζιναλ λύση αντί της ιμιτασιόν. Τώρα πια, μετά από τόσα ‘τάματα’ (οφικίων), μόνη λύση είναι η αλλαγή αντιδημάρχων και προέδρων κάθε εξάμηνο…

Ο τρίτος σταθμός ήταν όταν άρχισε να μαζεύει γύρω του κόλακες, που του πιπίλιζαν το μυαλό πως – αν και μπούλης – ήταν ο απόλυτος κυρίαρχος του παιχνιδιού. Μέχρι που άρχισε να πιστεύει στ’ αλήθεια πως το ‘χε το αρχηγιλίκι και πως τα πράγματα μπορούσαν να γίνονται μόνο και μόνο επειδή το έλεγε σαν δήμαρχος. Τότε ήταν που άρχισε να φοράει και το στυλάκι του είρωνα προς τους αντιπάλους του, πράγμα που είχε σαν αποτέλεσμα να τους κάνει όλους να συμμαχήσουν εναντίον του. Ευφυέστατη επικοινωνιακή τακτική…

O τέταρτος ήταν η υπόθεση των Σχολικών Επιτροπών. Αντί την να διαλευκάνει, αποφάσισε να την χρησιμοποιήσει για συμψηφισμό, ώστε ν’ αποφύγει να ‘μπει στο κάδρο’ του ‘Οικοπέδου της Δροσιάς’, πράγμα πολύ δύσκολο. (Για την υπόθεση αυτή σύντομα θα έχουμε ειδικό αφιέρωμα.) Ο χειρισμός των Σχολικών Επιτροπών ήταν η αιτία της αποστασιοποίησης  κάποιων συνεργατών του, που με τον καιρό έγιναν επικριτές και πρόσφατα και κατήγοροί του.

Ο πέμπτος σταθμός ήταν όταν, πάνω στον πανικό του από το γενικευμένο κράξιμο, αποφάσισε να στήσει τη δική του ‘Φωνή’. Κι έτσι συνεργάστηκε στενά με τα κατακάθια του Διονύσου, τους ‘άθλιους των αθλίων’. Αλλά επειδή οι σταθεροί σχολιαστές του νέου blog είναι από φυσικού τους χυδαίοι, αντί να γλύφουν ευπρεπώς τον δήμαρχο, άρχισαν να φτύνουν όλους τους ‘απέναντι’, όπως τους λένε. Πολιτικοί αντίπαλοι, εσωκομματικά διαφωνούντες, προσωπικές αντιπάθειες και γενικά όποιος τολμούσε να εναντιωθεί, έμπαινε στο στόχαστρο της “δημιουργικής γραφής” τους. Κι έτσι, πολύ γρήγορα, όλοι κατάλαβαν με τι λεχρίτες έχουμε να κάνουμε – όχι μόνο σαν πολιτικούς, αλλά και σαν ανθρώπους.

Ο έκτος σταθμός στη κατρακύλα ήταν όταν η κλίκα έκανε σαφές στους διαφωνούντες ότι έπρεπε να τα μαζεύουν και να φεύγουν. Με αποσύρσεις θεμάτων, προσωπικές επιθέσεις, a-la-carte επίκληση της εσωκομματικής πειθαρχίας και άλλα τινά, έδειχναν την πόρτα της εξόδου στους πιο παραγωγικούς συντελεστές της δημοτικής αρχής. Κάποιοι ήδη την διάβηκαν, ενώ οι υπόλοιποι κατάλαβαν πως δεν μπορούσαν να φτιάξουν κάποια πράγματα ‘από μέσα’ – οπότε αναμένονται εξελίξεις. Κι έτσι, ο ‘Ηλίθιος’ του Ντοστογιέφσκι έμεινε χωρίς ιδέες και λύσεις, αλλά και χωρίς ‘χέρια’ – έμεινε μόνο με τους πειθήνιους.

Ο έβδομος σταθμός ήταν όταν πρόσφατα, κατάφερε να βάλει απέναντί του όλους τους εναπομείναντες. Απ’ το προσωπικό του δήμου, τα μέλη των Σχολικών Επιτροπών, μέχρι κι έναν τοπικό συνεταιρισμό. Είναι γνωστά όσα του σέρνουν οι υπάλληλοι του δήμου στις συγκεντρώσεις και στις συνελεύσεις τους. Κι είναι επίσης γνωστό ότι πολλοί έχουν ‘κατεβάσει τα μολύβια’ λόγω της συμπεριφοράς των μελών της κλίκας του σε βάρος τους. Η Πολεοδομία δεν λειτουργεί και οι υπάλληλοι έχουν μπλοκάρει στα πάντα όλα. Κάποιες Κοινότητες τον έχουν κυριολεκτικά χεσμένο. Ακόμα κι ο Γενικός του ξεκαθάρισε πως αν δεν του δώσει επιτέλους ένα γραφείο, δεν ξανάρχεται.

Κι εκείνος, αντί να εξετάσει ώριμα την κατάσταση και ν’ αλλάξει τακτική, εξακολουθεί να σκέφτεται με όρους γυμνασιακής μνησικακίας: ‘θα τους δείξω εγώ’, ‘θα κάνουν αυτό που τους λέω’…. Αντί να συζητήσει μαζί τους και να βρει τον τρόπο να λειτουργήσει ο δήμος σωστά, άρχισε τα φιρμάνια (τα ‘εντέλλεστε’) στους υπαλλήλους. Μέχρι και οικοδομικές άδειες ξεκίνησε να υπογράψει ο ίδιος – δικών του ανθρώπων φυσικά… Μόνο που οι υπάλληλοι, σαν πιο παλιές καραβάνες, του επιστρέφουν τα φιρμάνια μέσω προσφυγών στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση. Μόλις χτες η τελευταία του γύρισε κάτι ‘εντέλλεστε’ πίσω σαν άκυρα, ακυρώνοντας μαζί τους και τον ίδιο…


Όσο δε αφορά το μέτωπο της Σταμάτας, στο ‘Πέππα εναντίον Πέππα’, προστέθηκε το νέο (δικαστικό) σίριαλ ‘Πέππα  εναντίον Κόκκαλη’, με κεντρικό στόρυ τον πόλεμο μηνύσεων ανάμεσα στην Σταματαρχίνα και τον Γεωργικό Συνεταιρισμό.

Από την άλλη, η μήνυση Ζαμάνη εναντίον των μελών των παλιών Σχολικών Επιτροπών εξαγρίωσε πολύ κόσμο. Όλους εκείνους, που είχαν δεχτεί να μπουν άμισθα εθελοντικά μέλη των Σχολικών Επιτροπών και βρέθηκαν κατηγορούμενοι από τον ίδιο τον δήμαρχο. Βλέπετε, για κάποιους λόγους που μόνο ο ίδιος γνωρίζει, αντί να κατονομάσει συγκεκριμένους ανθρώπους που (αποδεδειγμένα ή βάσει υπονοιών) είχαν εμπλοκή ή ευθύνη για τις ατασθαλίες, στράφηκε γενικώς και αορίστως εναντίον όλων και τους έστειλε στον ανακριτή και στους δικηγόρους!...

Όμως, η μήνυση Ζαμάνη ίσως αποδειχτεί μοιραία για τον ‘ήρωα’ του Ντοστογιέφσκι. Γιατί – απ’ ότι έγινε γνωστό χτες - έδωσε τη δυνατότητα σε δύο συμπολίτες μας να στραφούν “κατά των διοικήσεων του Δήμου και των Σχολικών Επιτροπών και άλλων εμπλεκομένων στον χειρισμό της υπόθεσης”. Όπως προκύπτει από την πρώτη σελίδα της μηνυτήριας αναφοράς που κοινοποιήθηκε την Δευτέρα στον Δήμο, οι Μιχιώτης και Κώνστα μηνύουν τους Ζαμάνη, Χρονόπουλο, Νταγκαλή, Γιαννουλάτο και Σια για όσα έκαναν και όσα παρέλειψαν να κάνουν εδώ κι ένα χρόνο.

Έχω την εντύπωση πως με την μήνυση αυτή κλείνει στην περιοχή μας ένας κύκλος ψευδαισθήσεων κι απογοήτευσης. Ψευδαισθήσεων από πλευράς πολλών αιρετών, που πιστεύουν πως μπορούν να κάνουν ότι γουστάρουν γιατί ο κόσμος αποτελείται από άβουλα ‘χάπατα’. Και απογοήτευσης από πλευράς πολιτών, που αισθάνονται ανυπεράσπιστοι κι ανήμποροι ν’ αντιδράσουν. Γιατί κάθε πολίτης βλέπει τώρα πως μια αυταρχική διοίκηση δεν μπορεί εσαεί να κάνει ότι θέλει. Κι αν οι άλλες δημοτικές παρατάξεις δεν κάνουν κάτι γι αυτό, μπορούν να κάνουν οι ίδιοι οι πολίτες!

Γι αυτό και νομίζω πως η εξέλιξη αυτή θ’ αποδειχτεί σταθμός στην Πτώση Ζαμάνη. Αλλά όχι όπως οι προηγούμενοι εφτά. Εδώ πρόκειται για το ‘λουρί της μάνας’. Εφτά και το λουρί της μάνας!


Πέμπτη, 21 Απριλίου 2016

Χτύπα σαν Ζαμάνης ...

Ο Διονύσης Ζαμάνης - σαν δήμαρχος - δεν αντέχει σε σοβαρή κριτική. Κάθε μέρα αποδεικνύεται όλο και χειρότερος, εντελώς ακατάλληλος για την θέση αυτή. Η αιτία δεν είναι τα λειψά του προσόντα, αλλά ο τρόπος που αντιμετωπίζει αυτό του το έλλειμμα: με ανασφάλεια, φοβία, μνησικακία και υπουλία.   

Σάββατο, 26 Μαρτίου 2016

Μπιλοζίρια

Ετυμολ.: από το below zero (υπό το μηδέν), έκφραση ομογενών για το πολύ κρύο
Σημασία (μτφ): ανύπαρκτος, μηδαμινός, ασήμαντος

Κοντεύουν δυο μήνες χωρίς ανάρτηση. Παρατηρώ σιωπηλά τα τοπικά τεκταινόμενα, ελπίζοντας μήπως και διακρίνω κάτι, που το πάθος της κριτικής θα με εμπόδιζε να δω. Καμία κριτική στους διοικούντες, καμία ενόχληση στα όσα κάνουν και για όσα δεν κάνουν. Άρα και καμία δικαιολογία εκ μέρους τους για “εχθρικό περιβάλλον”, που (τάχα) εμποδίζει το έργο τους και την εκπλήρωση των υποσχέσεών τους.

Δυο μήνες τώρα προσπαθώ να διακρίνω (από απόσταση) την μεγαλύτερη εικόνα – αν αυτή υπάρχει - και τις προτεραιότητες της διοίκησης. Τι θεωρεί σημαντικό, πού επικεντρώνει τη δραστηριότητά της. Προσέχω τις ανακοινώσεις της και τις πράξεις της, που μιλάνε από μόνες τους - κι ακόμα περισσότερο μιλά η απόσταση των μεν από τις δε… Και τα μόνα που βλέπω είναι μια απίστευτη απραξία γύρω από τα σοβαρά κι ανοικτά προβλήματα του δήμου και παράλληλα, έναν απίστευτο θόρυβο γύρω από τα επουσιώδη - κάτι σαν τα κλαπατσίμπαλα των πανηγυριών.

Δευτέρα, 8 Φεβρουαρίου 2016

Πολιτική χαμέρπεια

Στην προηγούμενη ανάρτηση αναφέρθηκα στο πώς τα δημαρχιακά ‘drones’ χειρίστηκαν το θέμα του εμπρησμού (πέρσι το Πάσχα) στα γραφεία των Σχολικών. Το νόημα που βγαίνει απ’ όσα παρατέθηκαν είναι λίγο – πολύ σαφές. Γίνεται όμως ακόμα πιο καθαρό – και πολιτικά, πιο τρομακτικό – αν το συσχετίσουμε με το επόμενο θέμα της ίδιας συνεδρίασης της Πρωτοβάθμιας Σχολικής Επιτροπής.

Αναφέρομαι στην απόφαση να κληθεί η πρώην πρόεδρος Μήλα για να δώσει εξηγήσεις για όσα ανέφερε η (από 21/4/2015) εισήγηση Χρονόπουλου στην περσινή 5η συνεδρίαση, σχετικά με τις αποκλίσεις και λάθος εγγραφές στα βιβλία και τις ‘λάθος πληρωμές’ σε προμηθευτές, που εντοπίστηκαν στην διάρκεια της θητείας της.

Σάββατο, 6 Φεβρουαρίου 2016

Τα ‘drones’ του Ζαμάνη


Τα drones είναι τηλεχειριζόμενα μη-επανδρωμένα αεροσκάφη, που χρησιμοποιούνται για κατασκοπία ή για να πλήττουν στόχους από μακριά. Είναι τηλεκατευθυνόμενα, άρα δεν έχουν δική τους σκέψη, βούληση ή ηθική – απλώς υπακούουν σε εντολές άλλων. Δεν έχουν πλήρωμα, άρα μικρό το κακό κι αν καταρριφθούν. Και τέλος, η τροχιά τους μπορεί να προγραμματιστεί, γεγονός που τα κάνει ιδανικά υποχείρια για τον ‘χειριστή’ τους.

Με τέτοια χαρακτηριστικά, ο όρος ‘drones’ γρήγορα μπήκε (και) στην πολιτική σκηνή, για να περιγράψει τους πολιτικούς που είναι ανίκανοι να σκεφτούν, αλλά έτοιμοι ν’ ακολουθήσουν (άνευ όρων) τις οδηγίες του αρχηγού – ‘χειριστή’ τους.

Σάββατο, 30 Ιανουαρίου 2016

Παρ' τα Λίζα !

Στις 4 Ιανουαρίου 2016, με το υπ’ αρ. πρωτ. 87/2016 έγγραφό του, ο Δήμαρχος Διονύσου Δ. Ζαμάνης γνωστοποίησε ότι προτίθεται να προσλάβει έναν ειδικό συνεργάτη για την “παροχή υπηρεσιών νομικής υποστήριξης”.  Η γνωστοποίηση αυτή, αφού υπογράφτηκε, μπήκε σ’ ένα βαθύ συρτάρι και καπακώθηκε με άλλα έγγραφα, ώστε κανείς να μην την πάρει χαμπάρι. Δεν έγινε καμία ανάρτηση στην ιστοσελίδα του δήμου, όπως είχε συμβεί με τις δύο προηγούμενες προκηρύξεις για ειδικούς συμβούλους. Δεν έγινε ούτε καν κοινοποίηση στον αρμόδιο Αντιδήμαρχο Διαφάνειας – με τις υγείες σας κ. Υφαντή – παρά μόνο στον ίδιο τον Ζαμάνη, στον Γενικό (Χρηστάκης) και στην Αντιδήμαρχο Διοικητικού (Ρηγοπούλου)!

Σάββατο, 23 Ιανουαρίου 2016

Καλσόν για συγκρούσεις (με ... "άνομα συμφέροντα")

Απόσπασμα από το Δελτίο Τύπου του Δήμου Διονύσου στις 22/1/2016:
“Η Δημοτική Αρχή έχει ήδη αποδείξει έμπρακτα με θεσμικές αλλαγές ότι είναι αυτή που αποφάσισε, τόσο να συγκρουσθεί με άνομα τοπικά συμφέροντα όσο και να σταματήσει τις παλαιοκομματικές πρακτικές που βρήκε «παρακαταθήκη» από τον ίδιο. Είναι χαρακτηριστικό ότι όταν η Διοίκηση έβαζε φρένο στη «βιομηχανία διαγραφής» βεβαιωμένων οφειλών, την ίδια στιγμή - κατόπιν εντολής του - οι δημοτικοί σύμβουλοι της Ενωτικής Πρωτοβουλίας αποχωρούσαν τεχνηέντως από τη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου.”
Είναι εντυπωσιακή η πολιτική αναισχυντία (κι αυτής) της δημοτικής αρχής, που βαφτίζει το κρέας ψάρι, για να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα. Προσπαθεί να παρουσιάσει σαν σύγκρουση τον άθλιο συμβιβασμό της με τις παλαιοκομματικές πρακτικές και τ’ άνομα συμφέροντα. Αυτά που βρήκε παρακαταθήκη απ’ τους παλιούς και υποτίθεται ότι θα τους έβαζε φρένο μέσα από  - μη χέσω - θεσμικές αλλαγές…

Τρίτη, 19 Ιανουαρίου 2016

Μόνο ένας βλαξ


Μόνο ένας βλαξ δεν μπορεί να αντιληφθεί ότι η παρατεταμένη οικονομική κρίση έχει επιφέρει σοβαρές επιπτώσεις στους πολίτες αυτής της χώρας. Και πως οι κάτοικοι του δήμου Διονύσου, στην πλειονότητά τους, δεν αποτελούν εξαίρεση.

Μόνο ένας βλαξ δεν γνωρίζει ότι το άγχος και η κατάθλιψη, δύο από τις συχνότερες καταστάσεις που βλέπουμε ολόγυρά μας, χρειάζονται ψυχολογική υποστήριξη. Όχι από τηλεοπτικές περσόνες, αλλά από επαγγελματίες. Για τους οποίους όμως, συχνά δεν υπάρχουν χρήματα.