.

ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΡΙΗΓΗΘΕΙΤΕ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΣΤΗΝ ΔΙΟΝΥΣΟΣΚΟΥΦΙΤΣΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΣΤΕ MOZZILA FIREFOX

Πέμπτη, 23 Ιουλίου 2015

Το χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου (2): Τραγικοί αυτόχειρες

Το χτες

Πριν από πέντε μήνες, όταν διατύπωνα δημοσίως το ερώτημα “αν σώζεται η παρτίδα”, εννοούσα το κατά πόσο η δημοτική αρχή μπορούσε να αντιληφθεί τα προβλήματα που η ίδια δημιουργούσε (με τον τρόπο που λειτουργούσε) κι αν είχε τη βούληση και τη δύναμη να κάνει κάτι γι αυτό. Η απάντηση στο ερώτημα προκύπτει αβίαστα αν αναλογιστεί κανείς τρία πράγματα.

Παρασκευή, 10 Ιουλίου 2015

"Δυσανεξία" στην κριτική;

(Επί του παρόντος κι εν όψει των σοβαρών εξελίξεων στο εθνικό θέμα, ένα σύντομο σχόλιο για τα καθ’ ημάς.)

Μαθαίνω ότι ο δήμαρχος και κάποιοι απ’ τους συνεργάτες του είναι ενοχλημένοι από διάφορα επικριτικά (γι αυτούς) σχόλια που δημοσιεύονται στη Διονυσοσκουφίτσα. Αναρωτιέμαι αν αυτό οφείλεται στη συνειδητοποίηση των αιτίων της κριτικής ή απλώς στη ‘δυσανεξία’ τους στην κριτική.

Τετάρτη, 24 Ιουνίου 2015

Δώσε μου και μένα μπάρμπα!...

Στο Δημοτικό Συμβούλιο της ερχόμενης Παρασκευής συζητιέται το θέμα των επιχορηγήσεων (για το 2015) των αθλητικών, πολιτιστικών και άλλων φορέων της περιοχής. Το συνολικό ποσό που 26 εξ αυτών ζητούν ανέρχεται σε 210.000 ευρώ! Ένα ποσό που φαντάζει υπερβολικό – σχεδόν ανατριχιαστικό - αν σκεφτεί κανείς τις υπάρχουσες ανάγκες των κοινωνικών και κοινόχρηστων υποδομών του δήμου (σχολεία, παιδικές χαρές, Πολυϊατρείο, ΚΑΠΗ, δρόμοι κλπ), αλλά και τις ανάγκες που καλύπτουν κάθε χρόνο δημότες και κάτοικοι για ζητήματα που δεν οφείλουν, όπως πχ για τα αναλώσιμα των σχολείων ή την επισκευή των ζημιών απ’ τις λακκούβες στ’ αυτοκίνητά τους.

Βεβαίως όμως, όλοι οι φορείς δεν μπαίνουν στο ίδιο τσουβάλι.

Πέμπτη, 21 Μαΐου 2015

Άρωμα “πολιτισμού” (στα δημόσια ουρητήρια)

Η προχτεσινή θλιβερή συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Διονύσου παρομοιάστηκε - εύστοχα - από πολλούς με παράσταση ξεπεσμένου τσίρκου ή επαρχιακού θιάσου (μπουλούκ ασκέρ). Τα όσα άθλια συνέβησαν και σχολιάστηκαν από τοπικά μέσα και μέσα κοινωνικής δικτύωσης δεν αφήνουν πολλά περιθώρια αισιοδοξίας. Το τοπικό πολιτικό σκηνικό μοιάζει σα να χρειάζεται γενικό ρεκτιφιέ και πέταμα, αλλά οι βασικοί πρωταγωνιστές του – λόγω αδυναμίας, υπολογισμού ή απλής αβουλίας - δεν φαίνονται διατεθειμένοι να προβούν σε ριζοσπαστικές ενέργειες. 

Σάββατο, 16 Μαΐου 2015

Στρουθοκαμηλισμός και ομερτά


Με αφορμή την στάση των τοπικών αρχών στο θέμα των καταπατήσεων, γεννιούνται ορισμένα σοβαρά ερωτήματα:


· Γιατί οι Κοινοτάρχες του Κρυονερίου άφηναν τόσα χρόνια τους καταπατητές ν’ αλωνίζουν ανενόχλητοι την δημόσια γη;
· Γιατί παράβαιναν τόσο προκλητικά το καθήκον τους απέναντι στο κοινωνικό σύνολο, που τους ανέθεσε την προστασία του κοινού καλού και του δημόσιου συμφέροντος;
· Κι εντέλει, γιατί πολλοί δημοτικοί άρχοντες υποθάλπουν διαχρονικά τέτοιες παράνομες και αντικοινωνικές συμπεριφορές με την ανοχή τους;
Η απάντηση είναι απλή και δυστυχώς αφορά τους περισσότερους: για να διαιωνίσουν την εξουσία τους

Τετάρτη, 13 Μαΐου 2015

Μετά τους εμπρησμούς και τις κυβερνο-επιθέσεις, τι;

Ιρλανδία, δεκαετία του ’90. Τα ναρκωτικά είναι ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα κι όμως αστυνομία και πολιτεία είναι σε ρόλο κομπάρσου. Μια  πασίγνωστη μαφία ναρκωτικών αλωνίζει τις φτωχογειτονιές του Δουβλίνου με τη σιωπηρή ανοχή έως συνενοχή όλων των θεσμών του κράτους.

Μια νεαρή δημοσιογράφος, η Βερόνικα Γκέριν, αποφασίζει να κάνει κάτι και τολμά να τα βάλει με το διάβολο, να κυνηγήσει η ίδια τους μεγαλέμπορους. Οι μαφιόζοι βέβαιοι ότι κανείς δεν τους πειράζει ούτε θέλει να μπλέξει μαζί τους, όχι μόνο την προειδοποιούν με τουφεκιές και ξυλοδαρμούς, αλλά στο τέλος την εκτελούν, στις 26 Ιουνίου 1996.

Ο θάνατός της σοκάρει την ιρλανδική κοινή γνώμη, που κάτω από το βάρος αυτής της θυσίας, οδηγείται σ’ έναν αυθόρμητο λαϊκό ξεσηκωμό, αναγκάζοντας τη Βουλή της Ιρλανδίας να νομοθετήσει τα πρώτα μέτρα εναντίον των εμπόρων ναρκωτικών!..

Στην ταινία του, ο Τζόελ Σουμάχερ εξιστορεί την απίστευτη βαρβαρότητα που υπάρχει σ’ όλο το “δημοκρατικό και πολιτισμένο” ημισφαίριο του πλανήτη:
Οι λύκοι στην πραγματικότητα είναι οι άρχοντες που κυβερνάνε και φυλάνε τα πρόβατα! Και για να ταρακουνηθεί - έστω ελάχιστα και προσωρινά - το σύστημα χρειάζεται η θυσία ενός επίγειου Χριστού…
Η ανάρτηση αυτή έχει διπλό στόχο: αφενός να κινητοποιήσει τους πολίτες, χωρίς να τους φοβίσει κι αφετέρου να ενεργοποιήσει τις αρχές αναφορικά με μια (απευκτέα) κλιμάκωση της δράσης των μαφιόζων.


Μπάτε σκύλοι αλέστε (2): οι περβολάρηδες του Τατοϊου

Προχθές, η "Οδός Διονύσου" ανέβασε ένα εντυπωσιακό άρθρο - αποκάλυψη για τους καταπατητές "περβολάρηδες" του Κρυονερίου. Περιέργως πώς, λίγο αργότερα, η σελίδα της εφημερίδας "έπεσε", χωρίς ακόμα να έχουν γίνει γνωστοί (από την εκδότρια) οι λόγοι. Ούτως η άλλως, είχα σκοπό να αφιερώσω μια ανάρτηση σχολιάζοντας και αναλύοντας περαιτέρω το θέμα. Η "περίεργη" όμως αυτή εξέλιξη με υποχρεώνει πρώτα να αναδημοσιεύσω το άρθρο και κατόπιν ν΄ακολουθήσει η συζήτηση επ' αυτού.

Φάκελος «Τατόι»
Τον Ιούνιο του 2010, μετά από πρόσκληση του τότε Προέδρου της Κοινότητας Κρυονερίου Γ. Καλαφατέλη, οι Ε. Σκούρας και Μ. Τασσοπούλου, παλιοί Κοινοτάρχες, υπέγραψαν μια σειρά ένορκων βεβαιώσεων, με τις οποίες πολλά αγροτεμάχια της περιοχής περνούσαν στην ακίνητη περιουσία της Κοινότητας. Οι δυο Κοινοτάρχες βεβαίωναν πως η “Κοινότητα κατέχει και νέμεται συνεχώς και αδιαλείπτως με καλή πίστη και διάνοια κυρίου την έκταση από το 1970”, με στόχο οι εκτάσεις να περιέλθουν στο περιουσιολόγιο της Κοινότητας, ώστε εν συνεχεία να δηλωθούν στο Κτηματολόγιο.

Κυριακή, 3 Μαΐου 2015

Εν αναμονή

Η μεθαυριανή συνέντευξη Καλαφατέλη - και λοιπών στελεχών της Ε.Π., όπως την έχουν ανακοινώσει -  θα έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Εκεί υποθέτω ότι θα απαντήσει στις αποκαλύψεις (για τα σκάνδαλα στις Σχολικές) με νέες αποκαλύψεις (για άλλα  σκάνδαλα, από πλευράς Ζαμάνη). Υποθέτω επίσης ότι θα κάνει και μια εκτίμηση της όλης κατάστασης στο δημοτικό σκηνικό, με αφορμή τη συμπλήρωση (σχεδόν) ενός χρόνου από τη Μεγάλη του Ήττα.

Αν και προσωπικά θεωρώ (πια) τον πρώην δήμαρχο καμένο χαρτί, πιστεύω ότι η συνέντευξη αυτή πρέπει να τύχει της προσοχής όλων μας για πολλούς λόγους - με σπουδαιότερο ότι ίσως φανεί η αλήθεια του ρητού "το 'να χέρι νίβει τ' άλλο και τα δυο το πρόσωπο". 

Τετάρτη, 15 Απριλίου 2015

Μπουρλότο (3): “Όλοι οι άνθρωποι του προέδρου”

Η ταινία εξιστορεί το σκάνδαλο Watergate: Ιούνιος 1972, παραμονές της επανεκλογής του προέδρου Νίξον, μια ομάδα ανδρών εισβάλλουν στα γραφεία των Δημοκρατικών στην Ουάσινγκτον, συλλαμβάνονται τυχαία από την αστυνομία, περνούν από δίκη και καταδικάζονται σαν μπουκαδόροι,  αφήνοντας πολλά ερωτηματικά στην κοινή γνώμη. Δυο ρεπόρτερς της Washington Post, με την βοήθεια ενός πληροφοριοδότη (‘Βαθύ Λαρύγγι’), αρχίζουν να ερευνούν την υπόθεση και, βάζοντας σε κίνδυνο την ίδια τους τη ζωή, ανακαλύπτουν ότι δεν επρόκειτο για απλή ληστεία, αλλά για παράνομη κατασκοπεία και μάλιστα με τις ευλογίες της επιτροπής προεκλογικής εκστρατείας του Νίξον. Η κυβέρνηση διαψεύδει και πιέζει αφόρητα την εφημερίδα να κλείσει την υπόθεση. Τα θεμέλια όμως της κυβέρνησης αρχίζουν να τρίζουν καθώς βγαίνουν στην επιφάνεια κι άλλα σκάνδαλα. Ο πρόεδρος Νίξον επιμένει να αρνείται κάθε σχέση και τα ρίχνει όλα στους συνεργάτες του, αλλά τελικά, το 1974, παραιτείται υπό το βάρος των αποκαλύψεων.

Πολλά πράγματα μεσολάβησαν στην εβδομάδα που το blog ήταν ‘κλειστόν λόγω αδείας’. Πράγματα σοβαρά, εξόχως αποκαλυπτικά, αλλά και άκρως επικίνδυνα. Γι αυτό και για να σχηματίσουμε μιασυνολική εικόνα της υπόθεσης, ας κάνουμε μια αναδρομή στα πραγματικά γεγονότα:

Πέμπτη, 2 Απριλίου 2015

Μπουρλότο (2): "Όλα στο φως" ;

Μ’ αφορμή τα όσα ειπώθηκαν από τον πρώην δήμαρχο (στη συνεδρίαση της Δευτεροβάθμιας Σχολικής Επιτροπής) και τον εκπρόσωπο τύπου της Ενωτικής Πρωτοβουλίας (σε συνέντευξη στην Οδό Διονύσου), αποφάσισα να κάνω μια καινούρια ανάρτηση. Άσε που σε λίγο αυτό θα ήταν αναγκαίο ούτως ή άλλως, καθώς προβλέπω ότι πολύ σύντομα θα “ξεχείλιζε” (και) η προηγούμενη ανάρτηση απ’ τα πολλά σχόλια.
Είπε λοιπόν, ο εκπρόσωπος τύπου ότι η θεματολογία της (ακατονόμαστης) Διονυσοσκουφίτσας “περιορίζεται αποκλειστικά στο να συκοφαντεί τον κο Καλαφατέλη, μέλη της οικογένειάς του, στελέχη της παράταξής μας και να διασπείρει ασύστολα ψεύδη, με την ελπίδα να αποκτήσει υπόσταση την οποία εμείς, ως παράταξη, δεν είμαστε διατεθειμένοι να δώσουμε”.
Κι ότι το blog χρησιμοποιήθηκε και δυστυχώς χρησιμοποιείται ακόμα από τους Ανοιχτούς Ορίζοντες ως εργαλείο προπαγάνδας νομίζοντας πως η ανωνυμία, τους εξασφαλίζει το ακαταλόγιστο” και “ως εκ τούτου δεν ασχολούμαστε και ούτε πρόκειται ως παράταξη να ασχοληθούμε στο μέλλον”.