Έντερπράϊζ

Μια ανακεφαλαίωση των πρόσφατων κραυγαλέων αποτυχιών της ‘δυνατής αρχής’ δημοσίευσε προχθές η "Οδός Διονύσου", με τίτλο "Δημοτική αρχή σε ελεύθερη πτώση". Το άρθρο αναφέρει την απόρριψη από την Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αττικής (κατόπιν ενστάσεων της ΑΔΚ) :

-  του γνωστού φωτογραφικού διαγωνισμού για τις Παιδικές Χαρές (Π/Υ 230.000 ευρώ) και

-  της απόπειρας παραχάραξης τεσσάρων αποφάσεων του Δημοτικού Συμβουλίου για τις διοικήσεις ισάριθμων νομικών προσώπων του Δήμου.

Από πλευράς μου θα μπορούσα να προσθέσω και την απόρριψη (νωρίτερα, από την ίδια εποπτεύουσα αρχή) του προϋπολογισμού και του ετήσιου προγράμματος δράσης του δήμου για το 2013. Θυμίζω δε ότι το ζήτημα αυτό αποτέλεσε την θρυαλλίδα για την διάσπαση και μετατροπή της Συμμαχίας σε ‘ελάσσονα συμπολίτευση’.

Το χρονικό ενός προαναγγελθέντος πολιτικού θανάτου

Όπως αναμενόταν, ο Γ.Γ. Αποκεντρωμένης Διοίκησης απέρριψε τον παράνομο ορισμό διοικήσεων σε Εστία και Θέσπι, γεγονός που υποχρεώνει την δημοτική αρχή σε ορθή επανάληψη της διαδικασίας. Για πολλοστή φορά, οι αυθαιρετούντες ξερόλες της διοίκησης θα αναγκαστούν να συμμορφωθούν (ξανά) με την πρέπουσα και όχι την επιθυμητή (από τους ίδιους) διαδικασία. 

Χαμένες ώρες συνεδριάσεων του δημοτικού συμβουλίου, χαμένες συμβουλές από τον ‘κορυφαίο’ (άσε μας ρε πρόεδρε…), χαμένη αξιοπρέπεια όσων συμβούλων τους πιστεύουν (ακόμα) και ψηφίζουν υπέρ… Χαμένες εργατοώρες των υπαλλήλων του δήμου (για να ξαναφτιάξουν απ’ την αρχή όλα τα έγγραφα), χαμένες παραγωγικές εβδομάδες στα νομικά πρόσωπα (από το κενό διοίκησης), χαμένες εξαγγελίες για μια ‘νέα αρχή’ (της “δυνατής αρχής”…), χαμένοι στο διάστημα γενικώς… Ένα διάστημα - ελπίζω μεσοδιάστημα - αυθαιρεσίας, ανικανότητας και ψευτιάς γι αυτόν τον τόπο… 

Καλή Ανάσταση!

Μαζί με τις ευχές μου, αναδημοσιεύω ένα κείμενο που κυκλοφορεί στο διαδίκτυο και που το βρήκα επίκαιρο και σχετικό από πολλές πλευρές. Τα προηγούμενα χρόνια, στη θέση των Χρυσαυγιτών θα μπορούσαν να είναι golden boys, πρόθυμa δουλικά παντός καιρού ή κυνικά κομματόσκυλα - με πιο σικ διαλόγους βεβαίως... 

Εύχομαι υγεία και χαρά σε όλους και προπαντός περισσότερη συνείδηση!

Μεγάλη Πέμπτη 2 Μαΐου 2013
Εδωδιμοπωλείον η Χρυσή Αυγή.

- Καλημέρα. Έχετε τρόφιμα;
- Ναι. Είσαι Έλληνας;
- Δεν υπάρχει Ιουδαίος και Έλληνας, δεν υπάρχει δούλος και ελεύθερος, δεν υπάρχει άντρας και γυναίκα... (Προς Γαλάτας Επιστολή Απ.Παύλου, 3,28) .
- Ποιος είσαι ρε;
- Ονομάζομαι Ιησούς. Είμαι εβραίος.
- Χάσου από δω ρε. Είναι μόνο για Έλληνες λέμε.

Για την Ηγεσία των ΝΠ του Δήμου

Έλαβα με τη μορφή σχολίου, που υπογράφει ένας παλιός αναγνώστης, μια πολύ ενδιαφέρουσα πρόταση για ένα θέμα που θα επανέλθει σε λίγο καιρό στο δημοτικό προσκήνιο. Πρόκειται για μία πρόταση επιλογής των επικεφαλής των νομικών προσώπων του δήμου (Θέσπις, Εστία, Σχολικές Επιτροπές), που αξιολόγησα ως πολύ σοβαρή, γι αυτό και την αναδημοσιεύω αυτούσια. 

Φίλες και φίλοι,
Η χρεωκοπία της μικροπολιτικής και της διαπλοκής των συμφερόντων είναι πλέον αυταπόδεικτη.
Η αποτυχία των κυβερνώντων σχετίζεται με ανικανότητα, άγνοια αλλά και διαφθορά.
Όμως, δεν προτίθεμαι να αναλωθώ στη γεγονοτολογία και την απαρίθμηση θλιβερών επεισοδίων.

Ο θίασος της Καρπαζιάς

Είναι γνωστό ότι “το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού”. Το τρις και το τετράκις όμως τι είναι; Η απάντηση είναι απλή: ‘έξις’, δηλαδή συνήθεια – επί το λαϊκότερο: χούι. Και μάλιστα, απ’ αυτά που δεν κόβονται.

Δυστυχώς φαίνεται ότι το χούι του Δήμου μας είναι αυτό του καρπαζοεισπράκτορα!

Η δημοτική αρχή αρέσκεται, σε σημείο εθισμού πλέον, να τρώει καρπαζιές διαρκώς και δημοσίως. Καρπαζιές  για θεσμικά παραπτώματα και για ζητήματα κοινής λογικής… Ανάμεσα στις πολλές περιπτώσεις ατοπημάτων, ξεχωρίζουν οι πρόσφατες ταχυδακτυλουργίες της (σωστότερα λαθροχειρίες) στην εκλογή ΔΣ στα τέσσερα νομικά πρόσωπα του Δήμου. Εκεί, όπου ενώ τα ‘ναι’ ήταν λιγότερα από τα ‘όχι’, οι ‘αστέρες’  επινόησαν  απίστευτους ισχυρισμούς για να πείσουν περί του αντιθέτου – ή μάλλον για να πειστούν μεταξύ τους και να μοιράσουν τα υπεσχημένα οφίτσια… 

Ουαί υμίν φαρισαίοι υποκριτές!

Πόσο ξετσίπωτος υποκριτής μπορεί να είναι κάποιος, που:

-  Πριν έξι μήνες αποπειράθηκε να αναθέσει έναν καραμπινάτο φωτογραφικό διαγωνισμό 230.000 ευρώ για την προμήθεια οργάνων και ειδών για δύο (2) παιδικές χαρές

-  Πριν  πέντε (5) μήνες (στις 20 Νοεμβρίου 2012) κατήγγειλε τους συμβούλους της αντιπολίτευσης που διαφώνησαν ως παρανομούντες και διέγραψε 3 δικούς του ως υπονομευτές, υπέγραψε δε το εξής άθλιο κροκοδείλιο κείμενο:

Ladies and gentlemen…it’s Show time!!!

Το είδα και δεν το πίστευα! Αναφέρομαι στο “ΘΕΣΠΙΣ SHOW”, που προβλήθηκε σήμερα  από την ιστοσελίδα του δήμου.

Είσαι μέλος κάποιου μουσικού γκρουπ; Θέλεις να παρουσιάσεις την μουσική σου; Έχεις κάποιο ταλέντο, που μέχρι σήμερα μένει αναξιοποίητο; Σε περιμένουμε: Μεγάλη Δευτέρα 29 Απριλίου, στο Πολιτιστικό Κέντρο Κρυονερίου. Οι πέντε καλύτερες παρουσίες θα συμμετέχουν στο “1ο Φεστιβάλ Νεολαίας Δήμου Διονύσου”.

Τα ζώα μου αργά...

Η Δήμητρα Πολύζου, πρώην Σύμβουλος Δημοτικής Κοινότητας  Ροδόπολης έκανε την εξής δήλωση για το θέμα του Παιδικού Σταθμού στη Ροδόπολη:

Ανέξοδες υποσχέσεις για Παιδικό Σταθμό στη Ροδόπολη

"Τον Σεπτέμβριο 2011 υπέβαλλα, μαζί με την Σύμβουλο της Δημοτικής Κοινότητας Ροδόπολης κα Ευαγγελία Θεοδώρου και τον Δημοτικό Σύμβουλο κ. Παναγιώτη Τσούκα, γραπτό ερώτημα σχετικά με την επείγουσα ανάγκη δημιουργίας δημοτικού Παιδικού Σταθμού στη Ροδόπολη. Το ερώτημα απευθυνόταν στον Δήμαρχο Διονύσου, τον πρόεδρο του Τοπικού Συμβουλίου Ροδόπολης και τον τότε πρόεδρο της ΕΣΤΙΑΣ.

Ο Άκης δεν μίλησε όταν έπρεπε

Διαρκούσας της ραθυμίας μου και εν μέσω διεργασιών στα τοπικά δημοτικά, που δεν επιθυμώ να διαταράξω, αναδημοσιεύω και σχολιάζω ένα μικρό απόσπασμα από ένα πρόσφατο post του "Πιτσιρίκου" με τίτλο: "Η μοναξιά του Άκη".

"Λίγο πριν την έναρξη της δίκη του στον Κορυδαλλό, ο Άκης Τσοχατζόπουλος έστειλε 10 εξώδικες επιστολές στα μέλη του ΚΥΣΕΑ της περιόδου που εγκρίθηκαν οι αγορές για τα υποβρύχια και τα TOR-M1. Οι επιστολές απευθύνονται στον τότε πρωθυπουργό Κώστα Σημίτη και τους Ευάγγελο Βενιζέλο, Κώστα Λαλιώτη, Θεόδωρο Πάγκαλο, Αλέκο Παπαδόπουλο, Γιάννο Παπαντωνίου, Βάσω Παπανδρέου, Γιώργο Ρωμαίο και Γιώργο Παπανδρέου, όπως και στους τότε επικεφαλής των Ενόπλων Δυνάμεων.

Περί ηγεσίας

Κάποιος αναγνώστης, πριν αρκετό καιρό, είχε επισημάνει ένα άρθρο του Παναγιώτη Περυσινάκη, μέρος του οποίου είχε φιλοξενηθεί τον περασμένο Νοέμβριο στο "Βήμα". Σήμερα διαλέγω και αναδημοσιεύω κάποια αποσπάσματά του, που ίσως βοηθήσουν όσους και όσες ψάχνονται για κάτι καινούργιο στο δημοτικό (και όχι μόνο) σκηνικό.

H διαβρωτική εμμονή για χαρισματικούς ηγέτες 

Μία παραδοσιακή εμμονή της συντριπτικής πλειοψηφίας του λαού μας είναι η αέναη αναζήτηση ενός ισχυρού, χαρισματικού ηγέτη, που όμως ποτέ δεν έρχεται. Αναπολούμε μεγάλους ή απλά νομιζόμενους ηγέτες, είτε πρόσφατους, είτε από το απώτερο παρελθόν. Άλλους τόσους ονειρευόμαστε για το μέλλον. Η ιστοριογνωσία μας από το εκπαιδευτικό μας σύστημα επηρεάζεται από μια ατελείωτη σειρά ηρώων, που στόλιζαν τους τοίχους και τους διαδρόμους των σχολίων. Το ηρωικό ιδεώδες των Ομηρικών ετών, λες και δεν έχει αλλάξει όλες τούτες τις χιλιετίες. Λες και δεν έχουμε υπερβεί ακόμη της γνωστή φράση του Θουκυδίδη που ακόμη σήμερα ορίζει το πρότυπο του δημοκρατικού ηγέτη που έρχεται στο νου μας (εγένετο λόγω μεν δημοκρατία, έργω δε υπό του ενός ανδρός αρχή). Βλέπουμε την ιστορία απλοϊκά ως διαδοχή ηρωικών στιγμών, όπου ένας μεγάλος, και γενναίος μπόρεσε κάθε φορά να βάλει τη σφραγίδα του και να αλλάξει το ρου της ιστορίας, περίπου ως άλλος Αλέξανδρος.

Αυτή η εμμονή πιστεύω είναι σφαλερή, αλλά και επικίνδυνη. Είναι σφαλερή διότι δεν δίνει καμία πειστική απάντηση ως προς τα αληθινά αίτια των προκείμενων προβλημάτων, και επικίνδυνη διότι μας οδηγεί σε λάθος επιλογές, αντίθετες από εκείνες που οι περιστάσεις επιτάσσουν. Είναι τούτη η εμμονή μέρος του προβλήματος, όχι μέρος της λύσης.