.

ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΡΙΗΓΗΘΕΙΤΕ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΣΤΗΝ ΔΙΟΝΥΣΟΣΚΟΥΦΙΤΣΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΣΤΕ MOZZILA FIREFOX

Πέμπτη, 3 Νοεμβρίου 2016

Η εντιμότατη αντιδήμαρχος κ. Πέππα

Το 2010, η Αγγελική Πέππα εξελέγη σύμβουλος της μείζονος αντιπολίτευσης, αλλά η πολιτική της παρουσία, ήταν ανύπαρκτη. Αν εξαιρέσει κανείς τις 3-4 ερωτήσεις που έκανε  για το χωριό της, τη Σταμάτα, τίποτε άλλο δεν έδειχνε να την ενοχλεί από τα πεπραγμένα της τότε δημοτικής αρχής ώστε να το καταγγείλει. Αιτία της αποστασιοποίησής της – όπως έλεγε –  ήταν ο φόρτος των επαγγελματικών της υποχρεώσεων.

Το 2014, η κ. Πέππα βγήκε και πάλι σύμβουλος, αυτή τη φορά όμως ήταν με τους νικητές και ως εκ τούτου, τα επαγγελματικά δεν ήταν πλέον εμπόδιο!... Όντας για πρώτη φορά απ’ τη μεριά της εξουσίας, πίστεψε ότι αυτή ήταν η μεγάλη ευκαιρία να βάλει τα πράγματα σε τάξη, όπως θα έπρεπε να είναι - ή τουλάχιστον, όπως εκείνη νόμιζε πως θα ‘πρεπε να είναι. Κι ακόμα περισσότερο, αυτό τα εγχείρημα της φάνηκε εφικτό λόγω της μεγάλης επιρροής που ασκούσε - και ασκεί - στον ‘δήμαρχο’.
Δεν λογάριασε όμως ότι η εξουσία αποκαλύπτει πάντα το πραγματικό πρόσωπο ενός ανθρώπου!

Κυριακή, 30 Οκτωβρίου 2016

Από την αλητεία στο αδιέξοδο (Β' έκδοση)


Πριν από ένα περίπου χρόνο εμφανίστηκε ένα νέο blog, που έμελλε να αποτελέσει τη επιτομή της πολιτικής αλητείας στο δήμο μας. Ήταν η “Φωνή του Διονύσου”, που στη πρώτη της ανάρτηση διατυμπάνιζε: “μακριά από μας ο κιτρινισμός, η κακοβουλία και το ψέμα”. Σύντομα όμως, η διπλή αποστολή της έγινε καθαρή σε όλους. Από τη μια ήταν η άκριτη υποστήριξη των πράξεων της δημαρχιακής Αυλής και του Ζαμάνη προσωπικά. Κι από την άλλη, η ψυχολογική εξουθένωση των εσωτερικών και εξωτερικών πολιτικών του αντιπάλων.

Τετάρτη, 26 Οκτωβρίου 2016

Οι “κατινιές” του κ. Ζαμάνη (μέρος 2ο)

Εντυπωσιάζει όμως ίσως ακόμα περισσότερο η στάση του ‘δημάρχου’ απέναντι στις καταγγελίες για την συνεχιζόμενη κακοδιαχείριση στον Θέσπι. Πιο συγκεκριμένα, ο πρώην δήμαρχος Γ. Καλαφατέλης προσκόμισε στοιχεία για το κόστος της μεταστέγασης του δημοτικού γυμναστηρίου, από τον Σταθμό του ΟΣΕ στο κτίριο της παλιάς εφορίας, όπου ο δήμος έχει μεταφέρει αρκετές από τις υπηρεσίες του. Το κόστος αυτό πλησίασε τις 50.000 ευρώ (!...), ποσό που οι έχοντες κοινή λογική προφανώς θεωρούν υπερβολικό. Πέραν όμως του ύψους της τελικής δαπάνης, ο πρώην δήμαρχος κατήγγειλε ότι έγινε και κατάτμηση, αφού ο συνολικός προϋπολογισμός ‘έσπασε’ σε επιμέρους ποσά που ‘δικαιολογήθηκαν’ για επιμέρους εργασίες. 

Οι “κατινιές” του κ. Ζαμάνη (μέρος 1ο)


Στην τελευταία συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου, ο Γ. Καλαφατέλης επιφύλασσε δύο δυσάρεστες εκπλήξεις για τον Δ. Ζαμάνη. Η πρώτη αφορούσε τις διαχειριστικές ανωμαλίες του Θέσπιδος, που όλο κλείνει κ όλο μοιράζει λεφτά (κατ’ άλλους τα ‘ξεπλένει’), ενώ η δεύτερη τον πρόεδρο της Β’βάθμιας Σχολικής Επιτροπής. Το σοκ του ‘δημάρχου’ – ειδικά στην δεύτερη περίπτωση - ήταν τόσο μεγάλο και τόσο πρόδηλο, που μη έχοντας κάτι άλλο να πει, ψέλλισε: “δεν ασχολούμαι με ‘κατινιές’ και με τις προσωπικές σχέσεις του καθενός.

Τρίτη, 18 Οκτωβρίου 2016

Εφιάλτης στο δρόμο με τις λεύκες

Με την αρχή της σχολικής χρονιάς, το Δημοτικό Σχολείο Δροσιάς επέστρεψε στην παλιά του έδρα, επί της οδού Αργυρουπόλεως στη Δροσιά. Όμως, η μεταστέγαση αυτή συνοδεύτηκε από αρκετά παρατράγουδα. Ο Σύλλογος Γονέων (που ήταν ενιαίος για το Δημοτικό Δροσιάς και το 3ο Διονύσου, που είχαν συστεγαστεί στο κτίριο του Καργάκου για μερικά χρόνια) αλλά και κάποιοι γονείς αμφισβήτησαν τη βιασύνη του εγχειρήματος, υποδεικνύοντας αρκετές παραλείψεις, άλλες πολύ σοβαρές κι άλλες λιγότερο.

Πέμπτη, 13 Οκτωβρίου 2016

Περίοδος Παθών

Περίοδος Παθών για τον δήμαρχο και την ‘δημαρχέσα’ του αυτή που διανύουμε. Από τη μια, οι διοικητικές σφαλιάρες που έφαγαν στις υποθέσεις Σαλντουρίδου και Συνεταιρισμού Σταμάτας – το γινάτι βγάζει μάτι, όπως θα ‘πρεπε να ξέρουν. Από την άλλη, οι γκραν-γκινιόλ εξελίξεις με τα πρωτοπαλίκαρά τους στις Σχολικές Επιτροπές. Κι από την τρίτη, η παραίτηση Υφαντή, που συνοδεύτηκε  - σαν έτοιμη από καιρό - από μία αποκαλυπτική συνέντευξη. Κι η γκαντεμιά δεν λέει να λήξει…

Δευτέρα, 19 Σεπτεμβρίου 2016

Ο απολογισμός ενός θλιβερού τσίρκου

Κάποιοι λένε πως το να παίρνεις στα σοβαρά τη δημαρχία Ζαμάνη και να δίνεις βάση στα όσα λέει και κάνει ο ίδιος και οι συνεργάτες του είναι από μόνο του ανέκδοτο. Άλλοι πάλι ισχυρίζονται πως η παρατεταμένη ενασχόληση μ’ αυτό το τσίρκο βλάπτει σοβαρά την υγεία: σου τεντώνει τα νεύρα και σου σφίγγει το στομάχι.

Πέμπτη, 4 Αυγούστου 2016

Μια “ενοχλητική” δημοσίευση

Πριν λίγες μέρες, δημοσιεύτηκε μια είδηση, που θα περνούσε μάλλον απαρατήρητη μες το κατακαλόκαιρο, αν δεν συνέβαιναν δύο πράγματα. Πρώτον, εάν οι άθλιοι τύποι της “Φωνής” δεν εξαπέλυαν εναντίον του προσώπου που την δημοσιοποίησε έναν οχετό ύβρεων, που η βιαιότητά τους θα ξένιζε ακόμα και τον πιο ράθυμο παραθεριστή. Και δεύτερον, αν δεν ερχόταν αργότερα σε γνώση μου κάτι, που όχι μόνο εξηγεί τη σημασία που δόθηκε στο δημοσίευμα, αλλά ενδεχομένως αποτελεί και σοβαρή παραβίαση της αρχής της ισονομίας των πολιτών. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα απ’ την αρχή.

Σάββατο, 25 Ιουνίου 2016

Θρυαλλίδα εξελίξεων

Σύμφωνα με σοβαρές πληροφορίες, ανεξαρτητοποιείται η δημοτική σύμβουλος Πόππη Ταουξή.

Προηγήθηκε μια θυελλώδης συνεδρίαση της δημοτικής ομάδας των Ανοικτών Οριζόντων την Πέμπτη το βράδυ. Εκεί, ο Ζαμάνης και οι Αυλικοί του επιδόθηκαν σε "κυνήγι μαγισσών" για την αποτυχία της εκλογής του Μπάση ως Προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου. 

Τετάρτη, 18 Μαΐου 2016

Εφτά και το λουρί της μάνας

Αν ο Ντοστογιέφσκι ζούσε στην εποχή μας, το μόνο σίγουρο θα ‘ταν από πού θ’ αντλούσε την έμπνευση για τον ‘Ηλίθιο’.

Ζαμάνης. Ένας δήμαρχος που κατρακυλάει από μόνος του.

Ο πρώτος σταθμός σ’ αυτή την κατρακύλα ήταν όταν αποφάσισε να κατέβει για δήμαρχος, υποσχόμενος πράγματα που – όπως αποδείχτηκε – δεν είχε κατά νου ή δεν μπορούσε να κάνει. Νόμιζε, φαίνεται, πως είμαστε όλοι ηλίθιοι ή πως μας είχε του χεριού του, όπως πολλούς απ’ τους εκλεγμένους του. Τώρα το ξέρει πως έπεσε πολύ έξω – για μας εννοώ.

Ο δεύτερος ήταν όταν συστηματοποίησε τη διγλωσσία του και την έκανε σήμα κατατεθέν. Άλλα έλεγε στον έναν κι άλλα έταζε στον άλλον κι από πάνω φανταζόταν πως δεν θα τον παίρνανε χαμπάρι. Ούτε που σκέφτηκε πως άμα θέλαμε κάποιον σαν τον Καλαφατέλη, θα κρατούσαμε την ορίτζιναλ λύση αντί της ιμιτασιόν. Τώρα πια, μετά από τόσα ‘τάματα’ (οφικίων), μόνη λύση είναι η αλλαγή αντιδημάρχων και προέδρων κάθε εξάμηνο…

Ο τρίτος σταθμός ήταν όταν άρχισε να μαζεύει γύρω του κόλακες, που του πιπίλιζαν το μυαλό πως – αν και μπούλης – ήταν ο απόλυτος κυρίαρχος του παιχνιδιού. Μέχρι που άρχισε να πιστεύει στ’ αλήθεια πως το ‘χε το αρχηγιλίκι και πως τα πράγματα μπορούσαν να γίνονται μόνο και μόνο επειδή το έλεγε σαν δήμαρχος. Τότε ήταν που άρχισε να φοράει και το στυλάκι του είρωνα προς τους αντιπάλους του, πράγμα που είχε σαν αποτέλεσμα να τους κάνει όλους να συμμαχήσουν εναντίον του. Ευφυέστατη επικοινωνιακή τακτική…

O τέταρτος ήταν η υπόθεση των Σχολικών Επιτροπών. Αντί την να διαλευκάνει, αποφάσισε να την χρησιμοποιήσει για συμψηφισμό, ώστε ν’ αποφύγει να ‘μπει στο κάδρο’ του ‘Οικοπέδου της Δροσιάς’, πράγμα πολύ δύσκολο. (Για την υπόθεση αυτή σύντομα θα έχουμε ειδικό αφιέρωμα.) Ο χειρισμός των Σχολικών Επιτροπών ήταν η αιτία της αποστασιοποίησης  κάποιων συνεργατών του, που με τον καιρό έγιναν επικριτές και πρόσφατα και κατήγοροί του.

Ο πέμπτος σταθμός ήταν όταν, πάνω στον πανικό του από το γενικευμένο κράξιμο, αποφάσισε να στήσει τη δική του ‘Φωνή’. Κι έτσι συνεργάστηκε στενά με τα κατακάθια του Διονύσου, τους ‘άθλιους των αθλίων’. Αλλά επειδή οι σταθεροί σχολιαστές του νέου blog είναι από φυσικού τους χυδαίοι, αντί να γλύφουν ευπρεπώς τον δήμαρχο, άρχισαν να φτύνουν όλους τους ‘απέναντι’, όπως τους λένε. Πολιτικοί αντίπαλοι, εσωκομματικά διαφωνούντες, προσωπικές αντιπάθειες και γενικά όποιος τολμούσε να εναντιωθεί, έμπαινε στο στόχαστρο της “δημιουργικής γραφής” τους. Κι έτσι, πολύ γρήγορα, όλοι κατάλαβαν με τι λεχρίτες έχουμε να κάνουμε – όχι μόνο σαν πολιτικούς, αλλά και σαν ανθρώπους.

Ο έκτος σταθμός στη κατρακύλα ήταν όταν η κλίκα έκανε σαφές στους διαφωνούντες ότι έπρεπε να τα μαζεύουν και να φεύγουν. Με αποσύρσεις θεμάτων, προσωπικές επιθέσεις, a-la-carte επίκληση της εσωκομματικής πειθαρχίας και άλλα τινά, έδειχναν την πόρτα της εξόδου στους πιο παραγωγικούς συντελεστές της δημοτικής αρχής. Κάποιοι ήδη την διάβηκαν, ενώ οι υπόλοιποι κατάλαβαν πως δεν μπορούσαν να φτιάξουν κάποια πράγματα ‘από μέσα’ – οπότε αναμένονται εξελίξεις. Κι έτσι, ο ‘Ηλίθιος’ του Ντοστογιέφσκι έμεινε χωρίς ιδέες και λύσεις, αλλά και χωρίς ‘χέρια’ – έμεινε μόνο με τους πειθήνιους.

Ο έβδομος σταθμός ήταν όταν πρόσφατα, κατάφερε να βάλει απέναντί του όλους τους εναπομείναντες. Απ’ το προσωπικό του δήμου, τα μέλη των Σχολικών Επιτροπών, μέχρι κι έναν τοπικό συνεταιρισμό. Είναι γνωστά όσα του σέρνουν οι υπάλληλοι του δήμου στις συγκεντρώσεις και στις συνελεύσεις τους. Κι είναι επίσης γνωστό ότι πολλοί έχουν ‘κατεβάσει τα μολύβια’ λόγω της συμπεριφοράς των μελών της κλίκας του σε βάρος τους. Η Πολεοδομία δεν λειτουργεί και οι υπάλληλοι έχουν μπλοκάρει στα πάντα όλα. Κάποιες Κοινότητες τον έχουν κυριολεκτικά χεσμένο. Ακόμα κι ο Γενικός του ξεκαθάρισε πως αν δεν του δώσει επιτέλους ένα γραφείο, δεν ξανάρχεται.

Κι εκείνος, αντί να εξετάσει ώριμα την κατάσταση και ν’ αλλάξει τακτική, εξακολουθεί να σκέφτεται με όρους γυμνασιακής μνησικακίας: ‘θα τους δείξω εγώ’, ‘θα κάνουν αυτό που τους λέω’…. Αντί να συζητήσει μαζί τους και να βρει τον τρόπο να λειτουργήσει ο δήμος σωστά, άρχισε τα φιρμάνια (τα ‘εντέλλεστε’) στους υπαλλήλους. Μέχρι και οικοδομικές άδειες ξεκίνησε να υπογράψει ο ίδιος – δικών του ανθρώπων φυσικά… Μόνο που οι υπάλληλοι, σαν πιο παλιές καραβάνες, του επιστρέφουν τα φιρμάνια μέσω προσφυγών στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση. Μόλις χτες η τελευταία του γύρισε κάτι ‘εντέλλεστε’ πίσω σαν άκυρα, ακυρώνοντας μαζί τους και τον ίδιο…


Όσο δε αφορά το μέτωπο της Σταμάτας, στο ‘Πέππα εναντίον Πέππα’, προστέθηκε το νέο (δικαστικό) σίριαλ ‘Πέππα  εναντίον Κόκκαλη’, με κεντρικό στόρυ τον πόλεμο μηνύσεων ανάμεσα στην Σταματαρχίνα και τον Γεωργικό Συνεταιρισμό.

Από την άλλη, η μήνυση Ζαμάνη εναντίον των μελών των παλιών Σχολικών Επιτροπών εξαγρίωσε πολύ κόσμο. Όλους εκείνους, που είχαν δεχτεί να μπουν άμισθα εθελοντικά μέλη των Σχολικών Επιτροπών και βρέθηκαν κατηγορούμενοι από τον ίδιο τον δήμαρχο. Βλέπετε, για κάποιους λόγους που μόνο ο ίδιος γνωρίζει, αντί να κατονομάσει συγκεκριμένους ανθρώπους που (αποδεδειγμένα ή βάσει υπονοιών) είχαν εμπλοκή ή ευθύνη για τις ατασθαλίες, στράφηκε γενικώς και αορίστως εναντίον όλων και τους έστειλε στον ανακριτή και στους δικηγόρους!...

Όμως, η μήνυση Ζαμάνη ίσως αποδειχτεί μοιραία για τον ‘ήρωα’ του Ντοστογιέφσκι. Γιατί – απ’ ότι έγινε γνωστό χτες - έδωσε τη δυνατότητα σε δύο συμπολίτες μας να στραφούν “κατά των διοικήσεων του Δήμου και των Σχολικών Επιτροπών και άλλων εμπλεκομένων στον χειρισμό της υπόθεσης”. Όπως προκύπτει από την πρώτη σελίδα της μηνυτήριας αναφοράς που κοινοποιήθηκε την Δευτέρα στον Δήμο, οι Μιχιώτης και Κώνστα μηνύουν τους Ζαμάνη, Χρονόπουλο, Νταγκαλή, Γιαννουλάτο και Σια για όσα έκαναν και όσα παρέλειψαν να κάνουν εδώ κι ένα χρόνο.

Έχω την εντύπωση πως με την μήνυση αυτή κλείνει στην περιοχή μας ένας κύκλος ψευδαισθήσεων κι απογοήτευσης. Ψευδαισθήσεων από πλευράς πολλών αιρετών, που πιστεύουν πως μπορούν να κάνουν ότι γουστάρουν γιατί ο κόσμος αποτελείται από άβουλα ‘χάπατα’. Και απογοήτευσης από πλευράς πολιτών, που αισθάνονται ανυπεράσπιστοι κι ανήμποροι ν’ αντιδράσουν. Γιατί κάθε πολίτης βλέπει τώρα πως μια αυταρχική διοίκηση δεν μπορεί εσαεί να κάνει ότι θέλει. Κι αν οι άλλες δημοτικές παρατάξεις δεν κάνουν κάτι γι αυτό, μπορούν να κάνουν οι ίδιοι οι πολίτες!

Γι αυτό και νομίζω πως η εξέλιξη αυτή θ’ αποδειχτεί σταθμός στην Πτώση Ζαμάνη. Αλλά όχι όπως οι προηγούμενοι εφτά. Εδώ πρόκειται για το ‘λουρί της μάνας’. Εφτά και το λουρί της μάνας!