.

ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΡΙΗΓΗΘΕΙΤΕ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΣΤΗΝ ΔΙΟΝΥΣΟΣΚΟΥΦΙΤΣΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΣΤΕ MOZZILA FIREFOX

Κυριακή, 13 Απριλίου 2014

Θα εμπιστευόσασταν ξανά έναν τέτοιο τύπο; (2)


Στο blog αυτό έχουν γραφτεί πολλά εδώ και τρία χρόνια για τα σκάνδαλα κακοδιαχείρισης του δημοτικού χρήματος. Αναφέρω ενδεικτικά τις ‘βιομηχανίες’:
- κατάτμησης (σαλαμοποίησης) έργων για αποφυγή ανοικτών διαγωνισμών 
- απ’ ανάθεσης μελετών αμφίβολης σκοπιμότητας και 
- αδιαφανών και ρουσφετολογικών προσλήψεων κολλητών και συγγενών ως ειδικών συμβούλων.
Δύο όμως σκάνδαλα αξίζουν ιδιαίτερης μνείας: ο φωτογραφικός διαγωνισμός των 230.000 ευρώ για τις παιδικές χαρές και η διαχείριση των διαθεσίμων του δήμου προσωπικά από τον ίδιο τον δήμαρχο. Οι δύο αυτές περιπτώσεις δείχνουν ανάγλυφα το πολιτικό ποιόν και το ‘ηθικό ανάστημα’ της σημερινής δημοτικής αρχής.

Σάββατο, 5 Απριλίου 2014

Θα εμπιστευόσασταν ξανά έναν τέτοιο τύπο;

Το προεκλογικό σκηνικό εξακολουθεί να είναι ‘flat’. Πολλοί αποφεύγουν να μιλήσουν για τα σκάνδαλα και τα χάλια του δήμου με λόγια συγκεκριμένα. Σαν κάποιος να τους συμβούλεψε πως, για να κάνουν καλή εντύπωση στους (αναποφάσιστους) ψηφοφόρους, πρέπει να μην οξύνουν τους τόνους με τον αντίπαλο και ν’ αναφέρονται στα κακώς κείμενα μ’ εκφράσεις προσεκτικές και τρόπο γενικό. Και να προβάλλουν τη δική τους ‘θετική’ εικόνα, δείχνοντας πως είναι ‘υπεράνω’…

Να προβάλλουν όμως την εικόνα τους πού; Αλλά σ’ ένα φόντο τόσο θολό απ’ την ομίχλη των μη-θέσεων και τόσο φλουταρισμένο απ’ το ‘στρογγύλεμα’, κανείς δεν αναγνωρίζει το τοπίο. (Χαρακτηριστική περίπτωση το βίντεο  καρτ-ποστάλ του Μπιτάκου).

Και να είναι υπεράνω τίνος πράγματος; Της προκλητικής ανικανότητας κι απάθειας της δημοτικής αρχής απέναντι στα σοβαρά προβλήματα της περιοχής; Της σκανδαλώδους διαχείρισης των χρημάτων του δήμου; Της εγκαθίδρυσης ενός καθεστώτος αναξιοκρατίας στις υπηρεσίες και διακρίσεων στους πολίτες από μια κλίκα κολλητών; Ή μήπως της προσβλητικής συμπεριφοράς ενός δημάρχου που είναι ‘καλός’ μόνο για ταξίματα και για τα πανηγύρια;

Δευτέρα, 31 Μαρτίου 2014

Η αρχή του τέλους

Υπάρχουν μερικά περιστατικά που έχουν απρόβλεπτη εξέλιξη. Μπορεί να σου δώσουν μεγάλη ώθηση – αρκεί φυσικά να τα εκμεταλλευτείς – ή μπορεί κυριολεκτικά να σου τσακίσουν ένα ολόκληρο σχέδιο, που τελικά αποδεικνύεται ότι ήταν επί χάρτου.

Ένα τέτοιο περιστατικό ίσως τελικά αποδειχθεί πως ήταν η δημοσκόπηση που παράγγειλε – πριν το κλείσιμο των ψηφοδελτίων της Ενωτικής Πρωτοβουλίας - ο απερχόμενος δήμαρχος. Σύμφωνα με διασταυρωμένες πληροφορίες, τα ευρήματά της ήταν απογοητευτικά για τον παραγγέλλοντα. Από την πρωτιά (με πάνω από 35%) που ονειρευόταν - ξύπνιος; - προσγειώθηκε γύρω στο 26% πρωτοδεύτερος μαζί με τον Ζαμάνη. Πίσω τους ο Ζυγούνας (γύρω στο 17%) και τελευταίοι ο Μπιτάκος με την Λαϊκή Συσπείρωση (από 9 – 11%).

Τετάρτη, 26 Μαρτίου 2014

Περάστε κόσμε...

Λιγότερο από 8 εβδομάδες πριν τις εκλογές, καμία παράταξη δεν έχει διαμορφωμένες και δημόσια ανακοινωμένες προγραμματικές θέσεις!

Κάποιοι υποψήφιοι υπόσχονται ότι θα διαμορφώσουν το πρόγραμμά τους με “διαβούλευση και συμμετοχή” (Ζαμάνης - Ανοικτοί Ορίζοντες), άλλοι με “συμμετοχικές διαδικασίες” (Μπιτάκος - Νέα Πνοή) κι άλλοι με “συζήτηση επί προδιαμορφωμένων θέσεων” (Ζυγούνας - Δημοκρατική Ανατροπή). Για τον σκοπό αυτό, καλούν τους κατοίκους και φορείς της περιοχής να στείλουν τις προτάσεις τους με όποιον τρόπο ευκολύνονται: περνώντας απ’ τα γραφεία τους, κουβεντιάζοντας στα καφέ της πόλης και, φυσικά, με email.

Δευτέρα, 17 Μαρτίου 2014

Το οπαδιλίκι δεν είναι εναλλακτική

Αναδημοσιεύω αποσπάσματα από ένα άρθρο του συμπολίτη μας Γιώργου Παπασπυρόπουλου. Αν και αναφέρεται στο "Ποτάμι", νομίζω ότι περιγράφει πολύ παραστατικά (και) τα καθ' ημάς. 

Από ενεργοί πολίτες, εθελοντές και οπαδοί σε προσωπικές πολιτικές ΜΚΟ;

Σε μια χώρα που παραμένουν οι στρεβλώσεις της οθωμανικής περιόδου, οι συνεργασίες συνεχίζουν να αποτυγχάνουν. Από έλλειψη σχεδίου και περίσσεια φιλοδοξίας. Κι ο ατομικός δρόμος μοιάζει ακόμη πανάκεια.
Μια κοινωνία που δεν γνώρισε θεσμούς και ορθολογισμό, υποκλίνεται ακόμη στις παρέες, τα σόγια, τις πατριές, τις κουμπαριές, τα πολιτικά τσιφλίκια και την κομματική επετηρίδα. Δουλειά δεν βρίσκεις χωρίς γνωριμίες - "μέσον" δηλαδή, όχι γνώση των δεξιοτήτων και ικανοτήτων σου... Προσωποποιημένες καταστάσεις, παρέες και παρεούλες πλασάρονται  ακόμη για ... μια θέση στο payroll της εξουσίας.
Οι παρέες, όπως ευγενικά λέει ο Σαββόπουλος, οι πολιτικές μαφίες που λυμαίνονται το κράτος, οι νταβατζήδες όπως τους ξέρει ο λαός, κάνουν ακόμα παιχνίδι και γράφουν την ιστορία μας.

Παρασκευή, 7 Μαρτίου 2014

Ένας αξιολύπητος αγαπητικός

Πόσο  απελπισμένος πρέπει να είναι ένας απερχόμενος δήμαρχος, για να εκτίθεται τόσο ανεπανόρθωτα όπως ο δικός μας; 

Ώστε να ψάχνει να βρει τρόπους να εξαγοράσει ψηφαλάκια από τους τοπικούς συλλόγους, μοιράζοντάς τους 200.000 ευρώ από τον δημοτικό προϋπολογισμό, χωρίς να τους ζητά κανέναν απολογισμό για τις παλιότερες επιδοτήσεις.

Και την ίδια στιγμή να δίνει μόλις 30.000 στο Κοινωνικό Παντοπωλείο - για το οποίο, θυμίζω, έχυνε κροκοδείλια δάκρυα.

Σάββατο, 1 Μαρτίου 2014

Τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα: ο εθελοντισμός ως όχημα δημοσίων σχέσεων

Διάβασα το δελτίο τύπου του δήμου για τη συνάντηση του δήμαρχου με εθελοντές του δήμου, που έγινε “με αφορμή την ενίσχυση του Τμήματος Διαβούλευσης και Εθελοντισμό του Δήμου”. 

Το πρώτο που σημείωσα ήταν ότι η “ενίσχυση” αυτή έγινε μόλις 2,5 μήνες πριν τις εκλογές! Μήπως γιατί τώρα επέστρεψε εκ Παρισίων η αρμόδια εντεταλμένη σύμβουλος Σόφη Κατσίγιαννη; (Όσοι έχετε ξεχάσει το look της και αισθάνεστε κάπως, σπεύσατε στο επόμενο event) Ή μήπως γιατί ο δήμαρχος αποφάσισε να μαγαρίσει (και) τον χώρο του εθελοντισμού για δημοσιοσχεσίτικους λόγους; Υπομονή, το συμπέρασμα θα προκύψει αβίαστα παρακάτω.

Παρασκευή, 21 Φεβρουαρίου 2014

Πόσο χρήσιμοι μας είναι οι "φιλικοί με όλους" πολιτικοί;



Διάβασα τα δημοσιεύματα για την συνέντευξη Πέππα και τα επαλήθευσα με κάποιους που έτυχε να την ακούσουν ζωντανά. Όλοι συνέκλιναν σε τρία πράγματα.

Το πρώτο ήταν ότι ο Αντιδήμαρχος έκανε απλώς τον προσωπικό του απολογισμό, κυρίως ως υπεύθυνος για τα Οικονομικά. Το δεύτερο ήταν ότι δήλωσε μεν πως ο ‘κύκλος’ της Ενωτικής Πρωτοβουλίας έχει κλείσει γι αυτόν, κράτησε όμως και πάλι κλειστά τα χαρτιά του, σχετικά με τις κινήσεις του στα αυτοδιοικητικά. Και το τρίτο ήταν ότι δεν είπε κακό λόγο για κανένα υποψήφιο - ποτέ δεν λέει, ούτε καν όταν πρέπει…  

Αν και ο συγκεκριμένος άνθρωπος δεν μου είναι καθόλου αντιπαθής, είναι κάποια πράγματα σ’ αυτή τη συνέντευξη που με χαλάνε πολύ και που δεν αφορούν μόνο τον ίδιο, αλλά μια ολόκληρη γενιά πολιτικών – δυστυχώς τους νεότερους.

Πέμπτη, 13 Φεβρουαρίου 2014

Προς ένα δημοτικό big bang?



Δεκατρείς εβδομάδες μας χωρίζουν από τις δημοτικές εκλογές και το σκηνικό που έχει διαμορφωθεί δεν θυμίζει σε τίποτα την εποχή της μονοκρατορίας Καλαφατέλη. Αυτή έχει πλέον παρέλθει και στη θέση της υπάρχει μια πανσπερμία δημοτικών παρατάξεων, κινήσεων και υποψηφίων, που καλύπτει (σχεδόν) όλα τα γούστα.

Ξεκινώντας από την Ενωτική Πρωτοβουλία, διαπιστώνει κανείς πως το βασικό μέλημα του Καλαφατέλη είναι να συγκρατήσει ό,τι έχει απομείνει από την πάλαι ποτέ “δυνατή αρχή” και να επιλύσει τις σοβαρές αντιθέσεις μεταξύ τους, ελπίζοντας ότι θα μπει στο δεύτερο γύρο. Πράγμα όχι τόσο βέβαιο, για τρεις λόγους.