.

ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΡΙΗΓΗΘΕΙΤΕ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΣΤΗΝ ΔΙΟΝΥΣΟΣΚΟΥΦΙΤΣΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΣΤΕ MOZZILA FIREFOX

Πέμπτη, 16 Ιουνίου 2011

Ζητήματα Δημοκρατίας (3): Προπαγάνδα ή ενημέρωση και επικοινωνία;

Και φτάνουμε στο τελευταίο – και ίσως κρισιμότερο - ζήτημα προς συζήτηση, το οποίο επιτρέψτε μου να θίξω συνοπτικά, προκειμένου να το συμπληρώσετε εσείς με την δική σας άποψη και εμπειρία:
Πώς προστατεύονται τα άτομα (και οι πολίτες γενικότερα) από την χειραγώγηση που μέσω της τηλεόρασης και του internet (blogs) διάφορα κέντρα επιδιώκουν να τους ασκήσουν;
Κατ’ αρχήν, οι πολίτες έχουν πάντα έναν απλό αλλά δύσκολο τρόπο, για να μην επιτρέπουν σε κανέναν χειραγωγό να τους επιβάλλει τις απόψεις του μέσω της προπαγάνδας. Κι αυτός είναι το πάτημα του κουμπιού on-off της τηλεόρασης ή του υπολογιστή. Η απλότητα βρίσκεται στον χειρισμό, η δε δυσκολία στην έξη, την οποία το μέσο δημιουργεί και αναπαράγει. Και η  έξη αναφέρεται στον ‘ονειρικό’ κόσμο που το μέσο δημιουργεί και προσκαλεί τον θεατή (ή ακροατή ή αναγνώστη) σ’ αυτόν. Όσο περισσότερο ο κόσμος αυτός ανταποκρίνεται στις (ρηχές ή βαθύτερες) ανάγκες και επιθυμίες του ‘καταναλωτή’, τόσο ισχυρότερη είναι η έξη.
Σκεφθείτε ότι το ίδιο ισχύει και με τα ναρκωτικά, το αλκοόλ και τις άλλες εξαρτησιογόνες ουσίες. Λειτουργούν όλα αρχικά σαν διέξοδος (ευδαιμονίας, διερεύνησης ή ανάγκης) και ακολούθως μετατρέπονται σε αδιέξοδο. Για παράδειγμα, στην δική μας περίπτωση, αρχικά με ενδιαφέρει να ενημερώνομαι για τα όσα συμβαίνουν στον δήμο μου. Κατόπιν χρειάζομαι να εκφράσω τις απόψεις μου (είτε υπέρ είτε κατά) για τα όσα γράφονται ή περιγράφονται. Ύστερα, την οργή μου για τους αδίκως πράττοντες (ή τους αδίκως γράφοντες). Και μετά, τι; Συνήθως τίποτα, μέχρι την επόμενη είδηση – ‘δόση’. Αναμονή και (συνήθως) απραξία. Το πολύ-πολύ λίγο κουτσομπολιό.
Αυτή λίγο – πολύ είναι η πεπατημένη από πλευράς του ‘καταναλωτή’. Αλλά ποια είναι η συνήθης πρακτική από πλευράς του μέσου; Αφού πιάσει κάποια νούμερα τηλεθέασης (ή επισκεψιμότητας), συνήθως διαπραγματεύεται την ισχύ του (είτε αυτή εμφανίζεται ως αντικειμενική, είτε ως ριζοσπαστική – ενοχλητική) με κάποιο κέντρο εξουσίας (πολιτικής, οικονομικής ή άλλης), που μπορεί να πληρώσει ή να ανταποδώσει με κάποιον τρόπο την καινούργια ‘υπηρεσία’. Και τότε η "ενημέρωση" αλλάζει τόνο, σκοπό και περιεχόμενο... ανταποκρίνεται στις επιταγές (κυριολεκτικά) του νέου 'πελάτη'!
Σε αυτό το σκηνικό ο καταναλωτής έχει τον κρισιμότερο ρόλο. Μπορεί να επιλέξει να ‘αγκαλιάσει’ ένα μέσο ή να του γυρίσει την  πλάτη. Μπορεί να ενδιαφερθεί για εφήμερες ΄πιπεράτες’ ειδήσεις ή για αποκαλύψεις που λειτουργούν παράλληλα σαν ‘τροφή για σκέψη’. Με έναν περίεργο τρόπο, το μέσο δεν υφίσταται χωρίς το κοινό του – όπως τίποτα άλλωστε. Όσο κι αν θέλει να ακολουθήσει έναν δρόμο που έχει προ-επιλέξει, επηρεάζεται καθοριστικά από τους ‘καταναλωτές’ του. Η αλήθεια αυτή αφορά προφανώς και μένα - έχω πιάσει τις αναρτήσεις και τα σχόλιά μου να ανα-προσανατολίζονται από τις απαντήσεις των αναγνωστών. Και νομίζω ότι είναι πολύ φυσικό.
Οφείλω όμως να σημειώσω την ύπαρξη μιας σοβαρής διαφοράς της Διονυσοσκουφίτσας από τα περισσότερα άλλα μέσα τοπικού ενδιαφέροντος – τουλάχιστον από αυτά που γνωρίζω.  Την δυνατότητα των αναγνωστών να δημοσιεύουν τα σχόλιά τους χωρίς προηγούμενο έλεγχο και χωρίς υποχρέωση γνωστοποίησης των στοιχείων τους (email). Αυτό κατά την γνώμη μου, αν και προσθέτει πολύ δουλειά και πολύ ευθύνη, διερευνά (και ίσως ανοίγει) δυνατότητες μιας άλλης επικοινωνίας, διαφορετικής από τον γνωστό μονόδρομο της προπαγάνδας (ή της καταγγελίας). Αλλά πάλι, όπως είπαμε και πιο πάνω, έγκειται στο ίδιο το κοινό.

Κλείνοντας αυτή την (σκόπιμα ημιτελή) ανάρτηση, σκέφτομαι ότι ίσως να ήταν ενδιαφέρον να προσπαθούσαμε να επαναδιατυπώσουμε κάποια από τα ζητήματα που τέθηκαν σε μια παλαιότερη ανάρτηση, ως εξής:
·  Πώς μπορούμε να ανοίξουμε (επεκτείνουμε) τα όρια μιας δημοκρατίας;
·  Πώς αναβαπτίζεται (ή ξεπερνιέται) μια απαξιωμένη δημοτική αρχή;
·  Πώς μπορεί να (ξανά) γίνει ηθική η νομιμότητα σε μια δημοκρατία;
και τέλος,
·  Τι πιο χρήσιμο κοινωνικά για τον καθένα και την καθεμιά μας από το να τιμά και να προστατεύει το παιδί της διπλανής πόρτας;
Οι δραματικές πολιτικές εξελίξεις των ημερών κάνουν ίσως επιτακτική την συζήτηση αυτή.

3 σχόλια:

  1. Ανώνυμος16/6/11 10:37 π.μ.

    Λαϊκισμός στο τετράγωνο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ανώνυμος16/6/11 9:40 μ.μ.

    Μμμ... με τρεις λέξεις την "κατατρόπωσες" πάλι! Και τι λέξεις,ε; Σαν από δηλώσεις βουλευτών...
    Τι θα γίνει με σας ρε παιδιά; Έχετε κάποιο πρόβλημα στην έκφραση ή στην σκέψη;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ανώνυμος17/6/11 5:36 π.μ.

    Mμμ...μου αρέσουν οι χαρακτηρισμοί που μου δίνεις.Εισαι μέσα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή