.

ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΡΙΗΓΗΘΕΙΤΕ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΣΤΗΝ ΔΙΟΝΥΣΟΣΚΟΥΦΙΤΣΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΣΤΕ MOZZILA FIREFOX

Παρασκευή, 1 Ιουλίου 2011

Όταν τα μέσα ακυρώνουν τον σκοπό

Πήρα ένα ενδιαφέρον κείμενο από έναν φίλο αναγνώστη. Με την άδειά του, το ανασκεύασα και το συνέδεσα με τα όσα έγιναν χθες στο κέντρο - και τα όσα έρχονται εδώ. 
Κόλαση χθες στο Σύνταγμα. Τρομερές σκηνές. Χημικά με το τσουβάλι που μύριζαν μέχρι και σήμερα, ξύλο και της αρκούδας, κουκουλοφόροι με στυλιάρια σε αγαστή συνεργασία με άνδρες των ΜΑΤ, εκκενώσεις ξενοδοχείων και μαγαζιών, εκατοντάδες απλοί άνθρωποι στα νοσοκομεία και πάει λέγοντας. Μέχρι και οι αφελείς εμπέδωσαν τον προσχεδιασμένο χαρακτήρα των επεισοδίων και την σχέση τους με τον στόχο: την ‘απρόσκοπτη’ διεξαγωγή της ψηφοφορίας, χωρίς ψυχολογικές πιέσεις από τον κόσμο στους ‘επίφοβους’ βουλευτές!
Λοιπόν, ο στόχος αυτός επετεύχθη. Το μεσοπρόθεσμο ψηφίσθηκε. Οι βουλευτές ψήφισαν ανεπηρέαστοι από τις φωνές του κόσμου: ‘κλέφτες, κλέφτες’. Χωρίς συγκεντρωμένους να φωνάζουν, οι ‘διαφωνούντες’ ακούνε μόνο  όσα λένε ο αρχηγός και οι επιτελείς του, ‘μασάνε’ πιο καλά… Το σχέδιο λοιπόν πέτυχε.
Και μετά; Μετά την επίτευξη του στόχου, τι; Πώς θα εφαρμοσθεί το μεσοπρόθεσμο; Με ποιον μηχανισμό; Με κείνους που τους κόβουν κι άλλους δυο μισθούς; Ή μήπως με … ιδιώτες; Κι από ποιους υπολογίζουν να τα πάρουν; Απ’ αυτούς που δεν έχουν πια να δώσουν; Ή από τις επιχειρήσεις που κλείνουν η μια μετά την άλλη; Μα το πιο σημαντικό είναι το εξής: και γιατί να τα δώσει κανείς σε ‘αυτούς’; Πόσο τους εμπιστεύεται ‘αυτούς’ πια; ‘Αυτούς’ που εδώ κι ενάμιση χρόνο (και πιο πριν, επί δεκαετίες) τον παραμυθιάζουνε με συνθήματα του τύπου ‘όλοι μαζί για μια νέα αρχή’ να νικήσουμε τον δράκο που είναι 'ο κακός (σας) εαυτός' - κι άλλα τέτοια ωραία.  Μόνο που η πράξη αποδεικνύει ότι ο δράκος του παραμυθιού είναι ο ίδιος ο παραμυθάς…
Η υλοποίηση αυτού του ‘project’ άφησε μια περίεργη γεύση στον κόσμο – και δεν είναι μόνο από τα χημικά. Όλο και περισσότεροι νοιώθουν ότι στόχος δεν είναι (ίσως και να μην ήταν ποτέ) ‘κάποιοι κακοί’, αλλά ο ίδιος ο λαός, που είναι πια ‘ο εχθρός λαός’. Κι είναι πολύ εύκολο πλέον η αίσθηση αυτή να ανταποδοθεί: αν η κυβέρνηση φέρεται στον λαό σαν να είναι εχθρός, τότε ο εχθρός για τον λαό είναι η ίδια η κυβέρνηση. Οπότε, γιατί να δώσει κανείς στον εχθρό του αυτά που του ζητάει – και μάλιστα όταν δεν τα έχει;  
Και δεν έχει καμία απολύτως σημασία στη φάση αυτή αν όντως ο Α είναι εχθρός του Β. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι ο Β τον θεωρεί έτσι!
Συχνά λοιπόν, η επίτευξη του στόχου και τα χρησιμοποιούμενα μέσα συμβαίνει να ακυρώνουν τον ίδιο τον σκοπό! Γι αυτό άλλωστε και πολλοί διεθνείς αναλυτές εκτιμούν ότι η κυβέρνηση αυτή θα αντέξει μέχρι τον Σεπτέμβριο (το πολύ, θα πρόσθετα…). Και τι μας λέει η ιστορία αυτή για τα δικά μας; Νομίζω πολλά.
Έχω την εντύπωση ότι αυτό είναι το έργο που παρακολουθούμε στον Δήμο Διονύσου. Οι υποσχέσεις για μια ‘δυνατή αρχή’ κατέληξαν πολύ σύντομα σε ανικανότητα, ανημπόρια και φαγωμάρα. Οι ‘ανοικτές διαδικασίες’ έγιναν πιο κλειστές κι από όστρακο. Η διαφάνεια μετατράπηκε σε κολλητούς και αναθέσεις.  Και τα προβλήματα γίνονται βουνό μέρα με την μέρα. Και οι … αρμόδιοι περί άλλων τυρβάζουν.
Δεν ξέρω ποιος ήταν ο σκοπός σου δήμαρχε. Βλέπω όμως ποια είναι τα μέσα που χρησιμοποιείς. Και δεν είναι της προκοπής.
Γιατί όταν δείχνεις στον κόσμο (αλλά και στους συνεργάτες κι αντιπάλους σου) ότι είσαι ολίγος – ολίγιστος – να αντιμετωπίσεις τα προβλήματα, τότε πέφτεις στην εκτίμησή τους. Όταν αποδεικνύεις καθημερινά  ότι οι τρόποι σου είναι μια από τα ίδια και χειρότερα, τότε  δεν έχεις πια καμιά ισχύ - ούτε στους διοικούμενους, ούτε στους συνεργάτες, ούτε στους ‘απέναντι’. Όταν όσοι σε εμπιστεύθηκαν (με την ψήφο τους) και περιμένουν από σένα κάτι το διαφορετικό, σε παίρνουν χαμπάρι ότι είσαι και ‘αλεπουδιάρης’, τότε χάνεις και την ανοχή τους.
Κι όταν χάνεις την εκτίμηση, την πίστη και την ανοχή όλων αυτών, τότε το παιχνίδι έχει τελειώσει. Γιατί όλοι κατανοούν ότι ο αυτοκράτορας είναι γυμνός! Είναι πια ζήτημα χρόνου να αδειάσει η κλεψύδρα…
Η ‘παράσταση’ που παρακολουθούμε θα κατέβει πολύ σύντομα…Bye bye life

1 σχόλιο:

  1. Ανώνυμος4/7/11 5:07 μ.μ.

    Παρακολουθώντας τα του Δήμου και των παρατάξεων, αλίευσα ένα -πρόσφατο και ιδιαιτέρως ενδιαφέρον- δημοσίευμα από τη σελίδα της ΑΔΚ2010 του Αβ. Πασιπουλαρίδη...

    Αναφέρεται στις προεκλογικές (δηλωμένες)δαπάνες του Αθ. Ροίδη και υπαινίσσεται κομψά -πλην όμως σαφέστατα- (άδηλες)δαπάνες με συμπόσια κλπ...

    Ο Πασιπουλαρίδης, βέβαια, προχωρεί έτι περαιτέρω υποπτευόμενος μη γραμμικές συνάψεις.

    Επειδή -κατά τα γνωστά- η γυναίκα του Καίσαρα θα πρέπει όχι μόνο να είναι αλλά και να φαίνεται τίμια...

    περιμένω με ενδιαφέρον την απάντηση του συντοπίτη του.

    Ο ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΔΗΛΩΝ

    ΑπάντησηΔιαγραφή