.

ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΡΙΗΓΗΘΕΙΤΕ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΣΤΗΝ ΔΙΟΝΥΣΟΣΚΟΥΦΙΤΣΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΣΤΕ MOZZILA FIREFOX

Δευτέρα, 12 Σεπτεμβρίου 2011

Από την “ποιότητα ζωής” στις “εσωτερικές υποθέσεις”

Στα μέσα Ιουλίου έγινε γνωστό στους παροικούντες την Ιερουσαλήμ ότι ο (τότε) αντιδήμαρχος Ποιότητας Ζωής και Δροσιάς είχε υποβάλλει την παραίτηση του για άγνωστους λόγους. Μάλιστα, την μέρα που κυκλοφόρησε η φήμη, ο συγκεκριμένος αντιδήμαρχος δεν προσήλθε στο προγραμματισμένο δημοτικό συμβούλιο, ενώ στο επόμενο ακολούθησε μια ‘αυτόνομη’ τακτική, σχεδόν αντιπολιτευτική: καταψήφισε αρκετές από τις εισηγήσεις της πλειοψηφίας και υπονόησε διάφορα για στελέχη της, όπως μας πληροφορεί η Οδός Διονύσου στο φύλλο Ιουλίου-Αυγούστου. Στα πολιτικά ‘πηγαδάκια’ όμως κυκλοφορούσαν αντικρουόμενες πληροφορίες, που είχαν πηγή τον ίδιο τον πρωταγωνιστή αυτής της υπόθεσης. Ότι δηλαδή καλό ήταν να μην δίνει κανείς σημασία, γιατί αυτά είναι ‘κολπάκια’ (;;;) και άλλα τέτοια ωραία.
Εκείνο τον καιρό κι ενώ ήμουν σε διακοπές, ένας φίλος αναγνώστης από την Δροσιά (που με δική του επιθυμία υπογράφει ως ‘Νικηφόρος’) μου έστειλε ένα ενδιαφέρον κείμενο με πολλαπλές  αναγνώσεις. Το αναδημοσιεύω τώρα, μετά από τόσο καιρό, γιατί το θεωρώ αποκαλυπτικό για ένα μέρος του παρασκηνίου που οδήγησε στην παραίτηση. Το μέρος που συνδέεται με τα πρακτικά προβλήματα της περιοχής και τον τρόπο που (δεν) τα αντιμετώπισε ο τότε αντιδήμαρχος.
Ύστερα από λίγες μέρες, έγινε γνωστό ότι ο υπό παραίτηση αντιδήμαρχος, μιλώντας σε μια συγκέντρωση πολιτικών φίλων του, τους είπε να μην ανησυχούν για τον ίδιο γιατί ο “ηγέτης” (εννοώντας τον δήμαρχο) πρόκειται να του αναθέσει ένα σημαντικό καθήκον στο εγγύς μέλλον! Το γεγονός αυτό ίσως φωτίσει τις επόμενες εξελίξεις.

Τον ίδιο καιρό περίπου μια τοπική εφημερίδα δημοσίευσε ένα μακροσκελές κείμενο δύο σελίδων (!) με τίτλο: “Η σκληρή απάντηση του αντιδημάρχου σε συκοφαντικά δημοσιεύματα”, που αναφερόταν αποκελιστικά στην Διονυσοσκουφίτσα. Αν και πολλοί ίσως περιμένουν να σταθώ με λεπτομέρειες στα λεγόμενά του, φοβάμαι ότι θα τους απογοητεύσω. Κι αυτό γιατί το κείμενο είναι ένα παραλήρημα χωρίς αρχή, μέση και τέλος, που δεν αντέχει σοβαρή ανάλυση και κριτική. Το σημαντικότερο είναι ότι μοιάζει να είναι αποκύημα ενός μυαλού που βρίσκεται σε μεγάλη σκοτεινιά. Ίσως η αναδημοσίευση των αναφορών-καταγγελιών του πολιτικού του αντιπάλου από την Δροσιά για το πρόσωπό του, αλλά κι εκείνη η φωτογραφία πάνω στην μοτοσυκλέτα να πυροδότησαν την μεγάλη ψυχολογική ταραχή και σύγχυση. 
Θα μπορούσα λοιπόν να κλείσω το θέμα εδώ ή ακόμη και να ζητήσω συγγνώμη για την τυχόν δύσκολη κατάσταση που μπορεί να του δημιούργησα σε προσωπικό επίπεδο - όχι σε πολιτικό. Κάτι που εντέλει δεν έχω και κανένα πρόβλημα να κάνω. Υπάρχουν όμως δύο πράγματα που δεν με αφήνουν να το προσπεράσω έτσι απλά. 
Το πρώτο είναι μια νοοτροπία που αναβλύζει από το κείμενο, η οποία κατά την γνώμη μου είναι εμφανώς φασίζουσα. Ο ‘τέως’, αν και αρχικά συστήνεται ως ‘δημοκράτης’ - υπονοώντας μάλιστα ότι συμμετείχε ενεργά στην επαναφορά της δημοκρατίας (!;) - εκτοξεύει στη συνέχεια μια ομοβροντία ύβρεων και απειλών για δύο συμπολίτες μας, που φωτογραφίζει, χωρίς να κατονομάζει. Σταχυολογώ: “είστε βρωμεροί, σκουλήκια, τιποτένιοι”, “αποστήματα, σας χρειάζεται το αντιβιοτικό”, “δεν δικαιούσθε να ανασαίνετε”, “η δημοκρατία πρέπει να σφουγγαρίσει την βρωμιά σας”, “πρέπει να σας δωρισθεί η γκιλοτίνα”, “θα είναι το ‘τέλος’ σας” και άλλα τέτοια υπέροχα.
Το μόνο που έχω να σχολιάσω είναι ότι ο φασισμός δεν είναι απλώς μια ιδεολογία, είναι πρωτίστως νοοτροπία. Δεν έχει να κάνει με αυτό που δηλώνεις ότι πρεσβεύεις, αλλά κυρίως με τον τρόπο που προσπαθείς να το επιβάλλεις στους άλλους – ιδίως όταν εσύ έχεις την ισχύ. Είναι η επώνυμη φωνή, που εκμεταλλευόμενη την εξουσία και τις διασυνδέσεις που απορρέουν από τον θεσμικό της ρόλο, απειλεί όποιους την ενοχλούν με καταγγελίες – στην περίπτωσή μας, καταγγελίες ανώνυμες μεν, πλην όμως βάσιμες και τεκμηριωμένες. Ο φασισμός δεν ενδιαφέρεται για το τι λες (ώστε να το διορθώσει), αλλά στο ποιος είσαι (για να σε σωπάσει).
Το δεύτερο πράγμα που με ενόχλησε στο κείμενο είναι η διαρκής του αναφορά στον δήμαρχο ως “ηγέτη” – μέτρησα τουλάχιστον επτά (7) φορές! - συνοδευόμενη μάλιστα από χαρακτηρισμούς όπως: νέος, έντιμος, καλοπροαίρετος, δημιουργικός, γνώστης, ακούραστος, ανιδιοτελής, λαοπρόβλητος κλπ… Ο ίδιος δε (ο ‘τέως’) αναλαμβάνει (εργολαβικά) να προστατεύσει τον ‘ηγέτη’ από τους εχθρούς του! Η φρασεολογία αυτή μου θύμισε τον Μουαμάρ Καντάφι – έτσι μιλούσαν γι αυτόν οι υπήκοοί του, αλλά και ο ίδιος για τον εαυτό του. Μου θύμισε όμως και την πρόσφατη τύχη του…

Ύστερα λοιπόν από όλα αυτά τα ενδιαφέροντα γεγονότα, οι πληροφορίες λένε ότι ο ‘τέως’ προήχθη σε εξ απορρήτων συνεργάτη του δημάρχου - εγκαταστάθηκε μάλιστα μέσα στο ίδιο το γραφείο του! Ίσως σε επιβράβευση της προσφοράς του (δεν θα  μπορούσε φυσικά να κάνει τέτοια χυδαία επίθεση ο ίδιος ο δήμαρχος), ίσως σε αναγνώριση κάποιων άλλων ικανοτήτων του, οι φήμες τον θέλουν να είναι πλέον ‘υπεύθυνος εσωτερικών υποθέσεων’, όπως χαρακτηριστικά κυκλοφορεί μέσα στον δήμο. Και χαμογελά ο κάθε πικραμένος απ' ότι μαθαίνω… Η αλήθεια βέβαια είναι ότι τέτοιες ‘υπηρεσίες’ αποτελούν κλασική πρακτική της εξουσίας όταν οι ενοχλητικές φωνές για απραξία μετατρέπονται σε κριτική για ανικανότητα και ταυτόχρονα πληθαίνουν οι σοβαρές καταγγελίες (από όλη την αντιπολίτευση) για οικονομική κακοδιαχείριση

Δεν γνωρίζω αν ο ίδιος ο δήμαρχος κατανοεί την σοβαρότητα αυτής της κατάστασης και την σημασία της (πλήρους πλέον) ταύτισής του με τέτοια φαινόμενα. Κάποιοι υποθέτουν ότι εκμεταλλεύεται (πάλι) τον χαρακτήρα και την ψυχολογική συγκυρία του καινούργιου ‘υπασπιστή’ του. Κάποιοι άλλοι κάνουν λόγο ότι τα υποδαυλίζει, βάσει ενός καλά (;) προετοιμασμένου σχεδίου για την αντιμετώπιση της κατάστασης που διαμορφώθηκε μετά τις παραιτήσεις του Ιουνίου. Ένα σχέδιο που αποσκοπεί στην εγκαθίδρυση ενός πρωσοποπαγούς καθεστώτος, το οποίο θα τον βοηθήσει (;) να αντιμετωπίσει την έκδηλη πια αμφισβήτηση. Προσωπικά δεν θα απέκλεια κανένα ενδεχόμενο.
Σε κάθε όμως περίπτωση, η καμπή αυτή ίσως αποδειχθεί πολύ σοβαρή στην πορεία της ‘παρέας από την άκρη της πόλης’. Από εκεί που η χάραξη της στρατηγικής ήταν υπόθεση μιας στενής ομάδας, κλειστής σαν όστρακο, τώρα υπάρχει ένας νέος ‘παίκτης’, που (μάλλον) θεωρεί τον εαυτό του ως ισότιμο εταίρο κι επιπλέον είναι και απρόβλεπτος στις αντιδράσεις του. Κι αυτό περιπλέκει πολύ τα πράγματα …

1 σχόλιο:

  1. Ανώνυμος12/9/11 11:04 π.μ.

    Ο Μuamar Κalafi από θεσμός γίνεται καθεστώς.
    Εμείς τί κάνουμε?

    ΑπάντησηΔιαγραφή