.

ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΡΙΗΓΗΘΕΙΤΕ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΣΤΗΝ ΔΙΟΝΥΣΟΣΚΟΥΦΙΤΣΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΣΤΕ MOZZILA FIREFOX

Πέμπτη, 18 Απριλίου 2013

Περί ηγεσίας

Κάποιος αναγνώστης, πριν αρκετό καιρό, είχε επισημάνει ένα άρθρο του Παναγιώτη Περυσινάκη, μέρος του οποίου είχε φιλοξενηθεί τον περασμένο Νοέμβριο στο "Βήμα". Σήμερα διαλέγω και αναδημοσιεύω κάποια αποσπάσματά του, που ίσως βοηθήσουν όσους και όσες ψάχνονται για κάτι καινούργιο στο δημοτικό (και όχι μόνο) σκηνικό.
H διαβρωτική εμμονή για χαρισματικούς ηγέτες 
Μία παραδοσιακή εμμονή της συντριπτικής πλειοψηφίας του λαού μας είναι η αέναη αναζήτηση ενός ισχυρού, χαρισματικού ηγέτη, που όμως ποτέ δεν έρχεται. Αναπολούμε μεγάλους ή απλά νομιζόμενους ηγέτες, είτε πρόσφατους, είτε από το απώτερο παρελθόν. Άλλους τόσους ονειρευόμαστε για το μέλλον. Η ιστοριογνωσία μας από το εκπαιδευτικό μας σύστημα επηρεάζεται από μια ατελείωτη σειρά ηρώων, που στόλιζαν τους τοίχους και τους διαδρόμους των σχολίων. Το ηρωικό ιδεώδες των Ομηρικών ετών, λες και δεν έχει αλλάξει όλες τούτες τις χιλιετίες. Λες και δεν έχουμε υπερβεί ακόμη της γνωστή φράση του Θουκυδίδη που ακόμη σήμερα ορίζει το πρότυπο του δημοκρατικού ηγέτη που έρχεται στο νου μας (εγένετο λόγω μεν δημοκρατία, έργω δε υπό του ενός ανδρός αρχή). Βλέπουμε την ιστορία απλοϊκά ως διαδοχή ηρωικών στιγμών, όπου ένας μεγάλος, και γενναίος μπόρεσε κάθε φορά να βάλει τη σφραγίδα του και να αλλάξει το ρου της ιστορίας, περίπου ως άλλος Αλέξανδρος.
Αυτή η εμμονή πιστεύω είναι σφαλερή, αλλά και επικίνδυνη. Είναι σφαλερή διότι δεν δίνει καμία πειστική απάντηση ως προς τα αληθινά αίτια των προκείμενων προβλημάτων, και επικίνδυνη διότι μας οδηγεί σε λάθος επιλογές, αντίθετες από εκείνες που οι περιστάσεις επιτάσσουν. Είναι τούτη η εμμονή μέρος του προβλήματος, όχι μέρος της λύσης.
Ισχυρός ηγέτης νομίζεται, στα πλαίσια αυτής της εμμονής, εκείνος που θα επιβάλει την ισχυρή του βούληση στο λαό (που θα υποταχθεί σε αυτόν) και θα πετύχει τον αναγκαίο τάχα συντονισμό προς το επιθυμητό συλλογικό αποτέλεσμα. Η επίκληση του πολίτη για ένα τέτοιο μεγάλο ηγέτη καθεαυτή αποτελεί στην ουσία αυτοαναίρεση του πολίτη, προδοσία προς το δημοκρατικό πολίτευμα, ομολογία ήττας, και παραίτηση από τις κρίσιμες αναγκαίες ασφαλιστικές δικλείδες της δημοκρατίας.
Καμιά χαρισματικότητα κανενός χαρισματικού ηγέτη δεν μπορεί να υποκαταστήσει αυτά τα τεράστια πλεονεκτήματα μιας θεσμικά υγιώς συγκροτημένης δημοκρατίας. Εντός της ένας ηγέτης πρέπει να είναι άνθρωπος του μέτρου μάλλον, παρά της υπερβολής, σεμνός μάλλον παρά χαρισματικός, διαλλακτικός μάλλον παρά αλλαζονικός. Να έχει την σοφία και την ικανότητα να μετριάζει το μεγάλο όραμα με την αναγκαία συστολή που υπαγορεύει ο πραγματισμός και η καλώς νοούμενη πολιτικότητα, να μπορεί να πετυχαίνει συμμαχίες και συναινέσεις σε συγκεκριμένους στόχους, μάλλον παρά τυφλή προς το πρόσωπο του υποταγή εν λευκώ. Να είναι πρακτικός και πειστικός με ψυχρά επιχειρήματα μάλλον, παρά να συνεπαίρνει τα πλήθη με θερμές συναισθηματικές κενολογίες. Και πάνω από όλα να θυμάται πως ανθρώπων άρχει και πως ουκ αεί άρχει, να είναι έτοιμος να παραδώσει την εξουσία με αξιοπρέπεια και χωρίς πάθος.
Η έξοδος από τη σημερινή κρίση δεν χρειάζεται κανέναν χαρισματικό ηγέτη, η παρουσία του οποίου μόνο προσκόματα θα έθετε. Χρειάζεται τουναντίον ενίσχυση της δημοκρατικής ομαλότητας. Χρειάζεται πολλούς μικρούς υπηρέτες της δημοκρατίας, που πιστεύουν στο συλλογικό τους μεγαλείο, και στο μεγαλείο του πολιτεύματος, όχι υποχείρια που πλανώνται ως προς το νομιζόμενο μεγαλείο ενός δήθεν χαρισματικού κοκορόμυαλου ευφάνταστου χιτλερίσκου.
Αντίθετα ένας ισχυρός (και άρα κατ’ ανάγκη αυταρχικός) ηγέτης, δεν μπορεί ούτε τα λάθη να αποφύγει, ούτε έχει μηχανισμό συνεχούς διαλόγου με την κοινωνία, ούτε μπορεί να προσδώσει νομιμοποίηση στις πράξεις και επιλογές του. Μπορεί ίσως να κυβερνήσει για λίγο χρόνο, κι αν είναι κανείς πραγματικά φωτισμένος άνθρωπος ίσως να μπορέσει να αλλάξει κάποια πράγματα προς στιγμήν προς το καλύτερο, όμως τελικά θα σκοντάψει στη λαϊκή αντίδραση, την οποία θα νιώσει την ανάγκη να κάμψει με τη βία. Αναπότρεπτη συνέπεια είναι το τελικό πισωγύρισμα της κοινωνίας η οποία διολισθαίνει έτσι κάθε φορά στη βία, την αναρχία και την επανάσταση. Διότι το πρόβλημα με όλους τους ισχυρούς άνδρες είναι η διαδοχή, και το διαλυτικό κενό που ακολουθεί την εκούσια ή ακούσια αποχώρηση τους κάθε φορά.
Ο θάνατος του Περικλή οδήγησε στην παρακμή της Αθηναϊκής ηγεμονίας. Ο θάνατος του Αλέξανδρου στη διάλυση της αυτοκρατορίας του. Η εμμονή του Καποδίστρια οδήγησε στη δολοφονία του και στο χάος του εμφυλίου, με ουσιαστική ανατροπή όλου του ευεργετικού του έργου. Αληθινά μεγάλοι είναι μόνο όσοι αφήνουν πίσω τους θεσμούς μεγαλύτερους από τους ίδιους. Θεσμούς που υπηρετούν τον πολίτη για χρόνο μακρότερο από όσο μπορεί να υπηρετήσει ένας μόνο άνθρωπος. Θεσμούς που αντλούν δύναμη και έμπνευση από όλες τις πτυχές της κοινωνίας, που καρπώνονται τη διάνοια από σύνολη τη φαιά ουσία όλων των ευφιών πολιτών και δεν περιορίζονται στις πεπερασμένες γνώσεις και προκαταλήψεις ενός μόνο κοινού θνητού.
Νομίζω πως η εμμονή μας στην αναζήτηση χαρισματικού ηγέτη δεν είναι συμπτωματική στην κοινωνία μας, με προεξάρχοντες τους δεσμούς αίματος, την οικογένεια, καθώς και τις διαπροσωπικές συναλλαγές και το ρουσφέτι, όπου όλοι σε όλα τα επίπεδα και όλους τους τομείς διαρκώς αγοράζουν και πουλούν χάρες, στερούν τελικά το αυτεξούσιο και την αξιοπρέπεια από το άτομο. Το άτομο στη χώρα μας δεν έχει θεσμική κατοχύρωση και προστασία παρά μόνο επιφανειακά. Στην πραγματικότητα σημασία έχει πάντα ποιός είσαι και ποιόν ξέρεις, ακόμη κι αν χρειάζεται να βρεις δουλειά ως οδοκαθαριστής σε κάποια ιδιωτική εταιρεία αποκομιδής σκουπιδιών, πόσο μάλλον στο δημόσιο. Η αξιοκρατία δεν είναι απλά ένα αποδημητικό πουλί που έχασε το δρόμο του και αργεί να επιστρέψει, αλλά είναι ένα αλλοδαπό πουλί που δεν μας επισκέφτηκε ποτέ.
Όλα τούτα σημαίνουν πως ο έλληνας πολίτης είναι περισσότερο ευάλωτος, και επιρρεπής σε εκπτώσεις της υπόστασης του ως ατόμου απαραβίαστου. Εμπορεύεται την προσωπική του αξιοπρέπεια και επιζητεί προστασία όχι στους επίσημους θεσμούς, αλλά εξωθεσμικά σε ποικίλες ομαδοποιήσεις (οικογένεια, συνδικάτο, κόμμα, εκκλησία κλπ). Η υποταγή σε κάτι υπέρτερο που διασφαλίζει την ζητούμενη προστασία, προπαντός σε συνθήκες ακραίας κρίσης, μοιάζει πιο αυτονόητο στη χώρα μας από ότι ίσως σε άλλες χώρες της Δύσης. Αντίστοιχα η υποταγή στο “μεγάλο ηγέτη” μοιάζει επίσης αυτονόητη για τον ίδιο λόγο, προπαντός αν ο μεγάλος ηγέτης εκπροσωπεί εκείνη την ομάδα, την πατρονία της οποίας επιζητούμε. Αυτό στην πραγματικότητα είναι το πρώτο βήμα που κάνει κάποιος στη σκοτεινή διανοητική διαδρομή που οδηγεί στο φασισμό και τον ολοκληρωτισμό.
Η ελλιπής ή στρεβλή κατανόηση της ιστορίας και η ανύπαρκτη φιλοσοφική συγκρότηση οδηγούν πλήθος συμπολιτών να κάμουν όλα τα προβλέψιμα και αναμενόμενα μικρά βήματα, που ξεκινούν από το μίσος για το ένοχο χθές, την απέχθεια και απογοήτευση για το ζοφερό σήμερα, το φόβο για το αμφίβολο αύριο και το δέος προς ποικίλες υπέρτερες εξωγενείς δυνάμεις που καταφανώς ορίζουν τη μοίρα μας. Όλα  αυτά συνθλίβουν το αυτεξούσιο των επιλογών μας και οδηγούμαστε στην εκτίμηση πως η έξοδος από τούτα τα πολλαπλά αδιέξοδα προϋποθέτει ένα “ισχυρό ηγέτη”, που θα συντονίσει τάχα τις δυνάμεις του έθνους και θα μας βγάλει από την κρίση, έναν ηγέτη που θα αναστείλει την κοινοβουλευτική διαδικασία θα θέσει τέλος στα λόγια και θα κάνει έργα.
Αν θέμε να αναβιώσουμε την ελπίδα για εθνική ανάταξη και έξοδο από την κρίση, το πρώτο που πρέπει να κάνουμε είναι να αναζητήσουμε έκαστος τον ήρωα που θα σώσει τον τόπο μέσα στα κατάβαθα της ψυχής μας και πουθενά αλλού.

28 σχόλια:

  1. Ανώνυμος18/4/13 10:37 μ.μ.

    Δεν θα συμφωνήσω ότι το άρθρο αυτό είναι σωστό. Πρώτα απ' όλα έχει ιστορικές ανακρίβειες αλλά και παρερμηνεύει σημαντικά ιστορικά γεγονότα ή αναφέρει μόνο τη μία πλευρά τους.
    Διαφωνώ επίσης και με το ότι ο αρχηγός θα πρέπει στη σημερινή άγρια πραγματικότητα να είναι σεμνός. Θα τον κατασπαράξουν τα θηρία. Ίσως σε άλλες εποχές κάποια από αυτά που αναφέρει το άρθρο να ίσχυαν. Σήμερα όμως χρειάζονται άλλα προσόντα και πάνω απ' όλα άριστες διοικητικές ικανότητες σε συνδυασμό και με ισχυρή θέληση και αποφασιστικότητα. Άλλωστε η ιστορία έχει διδάξει ότι κανένας σεμνός ή άτολμος ηγέτης δεν πήγε μπροστά τη χώρα του. Τέλος πάντων αυτό το θέμα σηκώνει πολύ κουβέντα. Ως άρθρο όμως εκτιμώ ότι περισσότερο παραπληροφορεί παρά διδάσκει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αγαπητέ φίλε,
      Σε ποιες "ιστορικές ανακρίβειες" αναφέρεσαι;

      Διαγραφή
  2. Ανώνυμος18/4/13 11:59 μ.μ.

    Μπάζει μονόπλευρα και μάλλον παίζει για κάποιους. Τα πάντα πάντως κατακτιούνται και δεν χαρίζονται. Όμως μόνο με στερεότυπα δεν πάμε πουθενά. Υπάρχουν και άλλα άρθρα που λένε το ακριβώς αντίθετο (Κασιμάτης, Ζούλας) ή Τσαλίκογλου που δεν είναι τόσο μονοδιάστατα. Σε κάθε πάντως περίπτωση αυτοί για τους οποίους ανοίγει δρόμους η δ/σ, ας πείσουν πρώτα και θα τους ακολουθήσουμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Δικαιολογημένη η σαστιμάρα σας φίλοι μου

    Το άρθρο αυτό πάει να φέρει τα πάνω κάτω απ' όσα ξέρατε. Κι ακόμα σας λέει - αλλά δεν φαίνεται ν' ακούτε - ότι δεν χρειάζεται πια ν' ακολουθείτε κάποιον, αλλά ν' ανοίξετε εσείς τους δρόμους. Εκτός φυσικά κι αν δεν θέλετε ή δεν μπορείτε να βαδίσετε...
    Άραγε, πώς αλλιώς καταχτιούνται τα πάντα που λέτε;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ανώνυμος19/4/13 1:30 μ.μ.

    Παραξενεύομαι με τα παραπάνω σχόλια, γιατί που φαίνεται πως κανει΄ς δεν διάβασε την τελευταία παράγραφο που σε... ελεύθερη μετάφραση λέει: Μην περιμένεις κάποιον φωτισμένο να σε οδηγήσει, παρά άνοιξε το δρόμο μόνος σου. και με άλλους, θα συμπλήρωνα.
    Ή ακόμα "γίνε εσύ η αλλαγή που θέλεις να δεις στον κόσμο", όπως είπε και ο Γκάντι

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ανώνυμος19/4/13 2:44 μ.μ.

    Από θεωρίες όλοι είμαστε μαννούλες. Για παράδειγμα η δ/σ άλλα θα έλεγε αν ο εκλεκτός της ο Νικητόπουλος, δεν είχε αποσυρθεί. Οι θεωρίες προσαρμόζονται πάντα με τα συμφέροντα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το μόνο που δεν προσαρμόζεται είναι η στενοκεφαλιά!
      Λυπάμαι που σου λέω ένα τέτοιο κλισέ, αλλά "κρίνεις εξ ιδίων".

      Διαγραφή
    2. Ανώνυμος19/4/13 3:34 μ.μ.

      Εσείς μόνο μανούλες δεν είστε. Στείρες μπορεί...

      Διαγραφή
    3. Ανώνυμος19/4/13 3:37 μ.μ.

      Δ/τσα, μη τους συνερίζεσαι. δεν έχουν τα φόντα να αντιπαλέψουν στα ίσα ένα τέτοιο κείμενο και άρχισαν τα γνωστά τα παλιά. δεν θυμάσαι πριν δυο χρόνι τί γνόταν;

      Διαγραφή
  6. Ανώνυμος20/4/13 11:49 π.μ.

    Έχει δίκιο ο (3.37 μ.μ). Πριν δύο χρόνια οι Ροΐδης, Σπηλιώτης, Ζυγούνας, Φέρμελη, Κουριδάκης κλπ, κλπ έκαναν τα πάντα να μας πείσουν πόσο μεγάλος ηγέτης είναι ο Καλαφατέλης και μετά το γύρισαν σε τσάμικο. Αυτά είναι συμφέροντα και μόνο. Ξυπνείστεεεε

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ανώνυμος20/4/13 1:28 μ.μ.

      Ο Ροίδης δεν έχει φύγει, παραμένει και ψηφίζει μια χαρά, σαν και τους άλλους συμβουλους του Καλαφατέλη που κάνεις πως τους ξεχνας.Δηλαδή Σακελλαρίου, Καρυστινός, Σαραντάκη, Κοντάκης, Χιώτης, Παπαβασιλείου, Τζανετή, Καρασαρλης, Λίτσας, Παππάς, Κανατσούλης, και άλλοι, που σηκώνουν τα χεράκια και δίνουν έγκριση δεν προσπαθούσαν να σε πείσουν ή δεν έχουν συμφέροντα;

      Διαγραφή
  7. Ανώνυμος20/4/13 2:10 μ.μ.

    Αυτοί που αναφέρεις 1,28 μ.μ δεν άλλαξαν γραμμή. Και τότε και τώρα τα ίδια λένε και πιστεύουν. Οι άλλοι που αναφέρει ο 11.49 π.μ. όταν είδαν ότι δεν μπορούν να κάνουν αυτά που θέλουν γιατί το αφεντικό αποδείχτηκε γατώνι και τους έκοψε τον βήχα, άρχισαν τα τσαλιμάκια. Αυτή είναι η αλήθεια. Όλα τα άλλα είναι για να βρισκόμαστε σε κουβέντα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αν κρίνω από τα περί αφεντικού, γατωνίου, βήχα, τσαλιμακίων και το γενικότερο ύφος, υποθέτω ότι μάλλον διαφωνείς με το κυρίως άρθρο, έτσι δεν είναι;

      Διαγραφή
    2. Ανώνυμος20/4/13 3:59 μ.μ.

      Το κυρίως άρθρο κινείται περισσότερο στη σφαίρα του ιδεατού και εμένα μου αρέσει να είμαι ρεαλιστής. Ειδικά σε αυτές τις εποχές που προέχει το άμεσο και το πρακτικό. Αυτά είναι αναλύσεις για αργόσχολους ιδεολογικοβαρεμένους (ψευτοκουλτουριάρησες κατά το κοινός λεγόμενο)που έχουν λύσει όλα τα άλλα θέματα στη ζωή τους και αναζητούν τον υπέρτατο βαθμό Δημοκρατίας, ο οποίος αν θες τη γνώμη μου επί της ουσίας δεν μπορεί να υπάρξει ποτέ...

      Διαγραφή
    3. Αγαπητέ Ανώνυμε 20/4/13 3:59 μ.μ.

      Εσύ προφανώς δεν χρειαζόταν να διαβάσεις το άρθρο, γιατί όπως φαίνεται δεν το έχεις ανάγκη. Γνωρίζεις τι προέχει σήμερα, τι δεν θα συμβεί αύριο και με τι ασχολιούνται όλοι εκείνοι που (αν και δεν γνωρίζεις) τυχαίνει να έχουν άλλες απόψεις από σένα.
      Αν και νομίζω ότι αδικείσαι να ασχολιέσαι με τα της περιοχής, έχεις όμως κάθε δικαίωμα να λες την γνώμη σου.

      Χαιρετώ.
      Δ/Σ

      ΥΓ. Είχες προβλέψει την κρίση;

      Διαγραφή
  8. Ανώνυμος20/4/13 2:16 μ.μ.

    Ο Ροίδης είναι ότι χειρότερο. Έχει υπερτιμήσει πολύ τις δυνατότητες του και νομίζει ότι είμαστε χαχόλοι που πιστεύουν τα καραγκιοζιλίκια του (ΠΑΣΟΚ- ΣΥΡΙΖΑ, παραιτείται αλλά στηρίζει, και τόσα άλλα). Επι του προκειμένου όμως από ότι φαίνεται και από τις τοποθετήσεις, όση προσπάθεια και να καταβάλει η δ/σ η επιθυμία της δεν περπατάει. Η πολιτική είναι θυλικό πράγμα και θέλει μείγμα και παλιών και νέων. Όσο χτυπάει κάποιους παλιούς τόσο πιο επιθυμητούς τους κα΄νει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η συσχέτιση των εδώ "παλιών" με τους "χαρισματικούς ηγέτες" του άρθρου είναι δική σου υπόθεση. Αν μάλιστα με ρωτούσες, δεν θα συμφωνούσα. Άνθρωποι της ανάγκης, εργατικοί, που πρόσφεραν με τον δικό τους τρόπο, ναι. Χαρισματικοί όμως, σε καμιά περίπτωση - κατά την γνώμη μου πάντα. Αν ήταν, δεν θα ήμασταν σήμερα σ' αυτή τη κατάσταση...

      ΥΓ. Επίσης, δεν κατάλαβα γιατί τα θηλυκά θέλουν μίγμα.

      Διαγραφή
  9. Ανώνυμος20/4/13 3:38 μ.μ.

    H ΚΕΡΑΙΑ ΤΗΣ ΣΤΑΜΑΤΑΣ ΕΧΕΙ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ, ΕΓΓΡΑΦΟ ΤΗΣ COSMOTE ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΔΗΜΑΡΧΟ ΔΙΟΝΥΣΟ, ΟΠΩΣ ΕΞΕΤΑΣΕΤΕ ΑΜΕΣΑ ΤΗΝ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΝΕΟΥ ΣΤΑΘΜΟΥ ΚΙΝΗΤΗΣ ΤΗΛΕΦΩΝΙΑΣ ΣΤΟ ΧΩΡΟ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΠΟΥ ΜΑΣ ΥΠΟΔΕΙΞΑΤΕ, ΠΛΗΣΙΟΝ ΤΗΣ ΥΔΑΤΟΞΑΜΕΝΗΣ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΕ ΥΨΩΜΑ ΝΑ ΤΟΥ ΟΙΚΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΣΤΑΜΑΤΑΣ.
    ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ Ο ΔΗΜΟΣ ΤΟΥΣ ΕΧΕΙ ΥΠΟΔΕΙΞΕΙ ΝΕΟ ΜΕΡΟΣ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΗΣ ΣΤΑΜΑΤΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΚΕΡΑΙΑΣ ΔΙΧΩΣ ΝΑ ΕΧΕΙ ΕΝΗΜΕΡΩΣΕΙ ΚΑΝΕΝΑ ΚΑΤΟΙΚΟ.
    ΘΑ ΕΧΟΥΜΕ ΓΕΛΙΑ!!! ΥΠΟΜΟΝΗ!! ΑΥΤΟΙ ΔΕΝ ΠΑΙΖΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Ανώνυμος20/4/13 4:09 μ.μ.

    Αφού ο Δήμος, όπως λες δεν έχει ενημερώσει κανέναν κάτοικο, εσύ πως ξέρεις ότι υπάρχει τέτοιο έγγραφο; Στην COSMOTE δουλεύεις; Μήπως ξέρεις και τον αριθμό πρωτοκόλλου;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αγαπητέ φίλε, αυτό που λες μόνο επιχείρημα δεν είναι. Εδώ δεν είχε ενημερώσει/ενημερωθεί για κοτζάμ απόφαση δικαστηρίου επί 15,5 μήνες... Στη θέση σου θα έλεγα λιγότερα και θα περίμενα περισσότερο.

      Διαγραφή
    2. Ανώνυμος21/4/13 9:20 π.μ.

      Για να ενημερώσουν θα πρέπει πρώτα να το έχουν δει και οι ίδιοι!!!!!!!!!!!! Σκεφτείτε και το ενδεχόμενο να μην έχει φτάσει ακόμα το έγγραφο στο γραφείο του αποδέκτη !!!!!!!!!!!
      scorch

      Διαγραφή
  11. Ανώνυμος20/4/13 4:30 μ.μ.

    Χαρισματικός ηγέτης είναι εκείνος που μπορεί να εμπνεύσει και να καθοδηγήσει σωστά. Ο διορατικός. Εκείνος που δεν έχει κόμπλεξ, δεν περνάει κλιμαρκτήριο ή δεν έχουν φανεί τα πρώτα συμπτώματα γεροντικής ανίας. Εκείνος που δεν τον ενδιαφέρει αν χάσει την εξουσία, φτάνει να έχει πράξει το σωστό και το καθήκον του απέναντι στην κοινωνία. Άμα πάντως περιμένετε να πάμε μπροστά με κινήσεις 'από τα κάτω' ξεχάστε το. Ούτε σε 1000 χρόνια. Το μίγμα όμως στην πολιτική κι εδώ θα συμφωνήσω με την Δ.τσα, δεν είναι πάντα ωφέλιμο. Τους παλιούς που τα έχουν κάνει θάλασσα, ή έστω λίμνη, δεν τους χρειαζόμαστε πια και αυτά τα περί μέρους του προβλήματος που τώρα μπορούν να γίνουν μέρος των λύσεων που έγραψε κάποιος, είναι αστειότητες. Δεν γίνετε με παλιά υλικά να φτιάξεις φρέσκο φαγητό. Έχουν χαθεί οι πρωτεΐνες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Ανώνυμος20/4/13 9:31 μ.μ.

    Άκουσα σχόλιο του Καλαφατέλη. Τέτοια ακούει και γελάνε και τα μουστάκια του.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Ανώνυμος21/4/13 2:22 π.μ.

    Δ/σ βάλε σε μία τάξη τις σκέψεις σου. Άλλο το επιθυμητό και άλλο το εφικτό. Και τώρα προέχει ένα. Να τελειώνουμε με κάποιους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εάν μη έλπηται ανέλπιστον, ουκ εξευρήσει.
      (Αν δεν ελπίζεις το ανέλπιστο, δεν θα το βρεις)
      Ηράκλειτος

      Όσο για αυτό που προέχει, δεν νομίζω πως είναι το να τελειώνουμε με αυτούς τους κα΄ποιους - η εκτίμησή μου είναι ότι (ουσιαστικά) αυτό έχει γίνει. Αυτοί οι κάποιοι έχουν πια μείνει με ελάχιστους συμμάχους, σχεδόν μόνοι τους και προπαντός είναι μη-πιστευτοι από την κοινωνία που κορόιδεψαν. Οπότε, το βάρος της προσπάθειας είναι αλλού.

      Διαγραφή
  14. Ανώνυμος21/4/13 9:29 π.μ.

    Κάνεις μεγάλο λάθος αν νομίζεις ότι έχουν τελειώσει και ελπίζω να μη φανεί αυτό μετά τις εκλογές μετά την απομάκρυνση δηλαδή από το ταμείο. Και τότε δεν θα αρκούν οι ευθύνες που θα καταλογήσουμε σε όσους μπορούσαν να δουν αλλά επέμεναν ή είχαν λόγους να μη βλέπουν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Ανώνυμος21/4/13 6:52 μ.μ.

    ΓΙΑ ΤΗ ΝΕΑ ΚΕΡΑΙΑ ΤΗΣ ΣΤΑΜΑΤΑΣ
    (αφιερωμένο στον Ανώνυμο άπιστο Θωμά, 20/4/13 4:09 μμ)

    ΝΑ Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΗΣ COSMOTE ΣΤΟΝ ΔΗΜΟ ΔΙΟΝΥΣΟΥ (2 ΣΕΛ.)

    https://docs.google.com/file/d/0Bwk3Jsio6ztZNUFzVGI4dXZXRnM/edit?usp=sharing

    https://docs.google.com/file/d/0Bwk3Jsio6ztZV082UW5UOVBxMjA/edit?usp=sharing

    ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΣΤΗ ΣΕΛ 2 :
    "Παρακαλούμε όπως εξετάσετε άμεσα την εγκατάσταση του νέου σταθμού στη τοποθεσία που μας υποδείξατε"...

    ΠΟΙΟΥΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΑΝ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΥΠΟΔΕΙΞΗ;
    ΕΓΙΝΕ ΚΑΜΙΑ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗ;

    (του γουρουνιού τη μύτη και να κόψεις, αυτό θα σκαλίζει...)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι φίλε μου διαβασα την με αριθ'πρωτ.1173 εγγραφο της ΚΟΣΜΟΤΕ και βλεπω παραξενα πραγματα π.χ.
      Προσεξατε τις ημερομην'ιες ??? Η επιστολή εχει ημερομηνία 10/3/2013, αναφερει συναντιση με τον Δημαρχο μεταγενεστερη δηλαδη 01/04/2013 και πιο κατω απαντα σε εγγραφο του Δημου Διονύσου με ημερομηνια 06/04/2013. Ας σταματησουμε εδω γιατι πιο κατω εχει μεργαριτάρια περι μελλοντικης αποξήλωσις της κεραιας και τοποθέτησις της σε Δημοτικό χώρο που υπέδειξε ο ιδιος ο Δημαρχος. Ποια ειναι η ΑΛΗΘΕΙΑ ???? Θα δειξει..!!!!!
      Μπαμπανικας Δημ.

      Διαγραφή