.

ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΡΙΗΓΗΘΕΙΤΕ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΣΤΗΝ ΔΙΟΝΥΣΟΣΚΟΥΦΙΤΣΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΣΤΕ MOZZILA FIREFOX

Τετάρτη, 18 Σεπτεμβρίου 2013

Ο Νεοναζισμός δεν είναι οι άλλοι (Μ.Χατζηδάκη)

Τρομερά και πολύ ανησυχητικά τα τελευταία γεγονότα στη χώρα. Μυρίζουν αίμα. Πολλά τα σχετικά δημοσιεύματα, πάμπολλες οι αναρτήσεις στα social media. Η συντριπτική πλειοψηφία τους απευθύνεται στο θυμικό. Εύλογο και κατανοητό. Γι αυτό κι εγώ αποφάσισα ν' απευθυνθώ στη νόηση με δυο αναρτήσεις - ξένες. Η έλλογη οργή άλλωστε είναι προτιμητέα.  

Τούτη είναι αναδημοσίευση μιας παλιότερης ανάρτησης. Είναι ένα προφητικό κείμενο 30 ετών του Μάνου Χατζηδάκη, που αυτή τη φορά το αναδημοσιεύω ολόκληρο. Λέει στον επίλογο: "Ο νεοναζισμός είναι μια παράσταση. Εσείς κι εμείς. Και πρωταγωνιστεί ο Θάνατος". Δώστε επίσης προσοχή και στη λεζάντα της φωτογραφίας που τη συνόδευε. Λέει: "Στ' αλήθεια πιστεύετε ότι είναι τόσο φανερός;"

"Ο Νεοναζισμός δεν είναι οι άλλοι"
 «Ο νεοναζισμός, ο φασισμός, ο ρατσισμός και κάθε αντικοινωνικό και αντιανθρώπινο φαινόμενο συμπεριφοράς δεν προέρχεται από ιδεολογία, δεν περιέχει ιδεολογία, δεν συνθέτει ιδεολογία. Είναι η μεγεθυμένη έκφραση-εκδήλωση του κτήνους που περιέχουμε μέσα μας χωρίς εμπόδιο στην ανάπτυξή του, όταν κοινωνικές ή πολιτικές συγκυρίες συντελούν, βοηθούν, ενισχύουν τη βάρβαρη και αντιανθρώπινη παρουσία του.
Η μόνη αντιβίωση για την καταπολέμηση του κτήνους που περιέχουμε είναι η Παιδεία. Η αληθινή παιδεία και όχι η ανεύθυνη εκπαίδευση και η πληροφορία χωρίς κρίση και χωρίς ανήσυχη αμφισβητούμενη συμπερασματολογία. Αυτή η παιδεία που δεν εφησυχάζει ούτε δημιουργεί αυταρέσκεια στον σπουδάζοντα, αλλά πολλαπλασιάζει τα ερωτήματα και την ανασφάλεια. Όμως μια τέτοια παιδεία δεν ευνοείται από τις πολιτικές παρατάξεις και από όλες τις κυβερνήσεις, διότι κατασκευάζει ελεύθερους και ανυπότακτους πολίτες μη χρήσιμους για το ευτελές παιχνίδι των κομμάτων και της πολιτικής. Κι αποτελεί πολιτική «παράδοση» η πεποίθηση πως τα κτήνη, με κατάλληλη τακτική και αντιμετώπιση, καθοδηγούνται, τιθασεύονται.
Ενώ τα πουλιά... Για τα πουλιά, μόνον οι δολοφόνοι, οι άθλιοι κυνηγοί αρμόζουν, με τις «ευγενικές παντός έθνους παραδόσεις». Κι είναι φορές που το κτήνος πολλαπλασιαζόμενο κάτω από συγκυρίες και με τη μορφή «λαϊκών αιτημάτων και διεκδικήσεων» σχηματίζει φαινόμενα λοιμώδους νόσου που προσβάλλει μεγάλες ανθρώπινες μάζες και επιβάλλει θανατηφόρες επιδημίες.
Πρόσφατη περίπτωση ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος. Μόνο που ο πόλεμος αυτός μας δημιούργησε για ένα διάστημα μιαν αρκετά μεγάλη πλάνη, μιαν ψευδαίσθηση. Πιστέψαμε όλοι μας πως σ' αυτό τον πόλεμο η Δημοκρατία πολέμησε το φασισμό και τον νίκησε. Σκεφθείτε: η «Δημοκρατία», εμείς με τον Μεταξά κυβερνήτη και σύμμαχο τον Στάλιν, πολεμήσαμε το ναζισμό, σαν ιδεολογία άσχετη από μας τους ίδιους. Και τον... νικήσαμε. Τι ουτοπία και τι θράσος. Αγνοώντας πως απαλλασσόμενοι από την ευθύνη του κτηνώδους μέρους του εαυτού μας και τοποθετώντας το σε μια άλλη εθνότητα υποταγμένη ολοκληρωτικά σ' αυτό, δεν νικούσαμε κανένα φασισμό αλλά απλώς μιαν άλλη εθνότητα επικίνδυνη που επιθυμούσε να μας υποτάξει.
Ένας πόλεμος σαν τόσους άλλους από επικίνδυνους ανόητους σε άλλους ανόητους, περιστασιακά ακίνδυνους. Και φυσικά όλα τα περί «Ελευθερίας», «Δημοκρατίας», και «λίκνων πνευματικών και μη», για τις απαίδευτες στήλες των εφημερίδων και τους αφελείς αναγνώστες. Ποτέ δεν θα νικήσει η Ελευθερία, αφού τη στηρίζουν και τη μεταφέρουν άνθρωποι, που εννοούν να μεταβιβάζουν τις δικές τους ευθύνες στους άλλους.
(Κάτι σαν την ηθική των γερόντων χριστιανών. Το καλό και το κακό έξω από μας. Στον Χριστό και τον διάβολο. Κι ένας Θεός που συγχωρεί τις αδυναμίες μας εφόσον κι όταν τον θυμηθούμε μες στην ανευθυνότητα του βίου μας. Επιδιώκοντας πάντα να εξασφαλίσουμε τη μετά θάνατον εξακολουθητική παρουσία μας. Αδυνατώντας να συλλάβουμε την έννοια της απουσίας μας. Το ότι μπορεί να υπάρχει ο κόσμος δίχως εμάς και δίχως τον Καντιώτη τον Φλωρίνης).
Δεν θέλω να επεκταθώ. Φοβάμαι πως δεν έχω τα εφόδια για μια θεωρητική ανάπτυξη, ούτε την κατάλληλη γλώσσα για τις απαιτήσεις του όλου θέματος. Όμως το θέμα με καίει. Και πριν πολλά χρόνια επιχείρησα να το αποσαφηνίσω μέσα μου. Σήμερα ξέρω πως διέβλεπα με την ευαισθησία μου τις εξελίξεις και την επανεμφάνιση του τέρατος. Και δεν εννοούσα να συνηθίσω την ολοένα αυξανόμενη παρουσία του. Πάντα εννοώ να τρομάζω.
Ο νεοναζισμός δεν είναι οι άλλοι. Οι μισητοί δολοφόνοι, που βρίσκουν όμως κατανόηση από τις διωκτικές αρχές λόγω μιας περίεργης αλλά όχι και ανεξήγητης συγγενικής ομοιότητος. Που τους έχουν συνηθίσει οι αρχές και οι κυβερνήσεις σαν μια πολιτική προέκτασή τους ή σαν μια επιτρεπτή αντίθεση, δίχως ιδιαίτερη σημασία που να προκαλεί ανησυχία. (Τελευταία διάβασα πως στην Πάτρα, απέναντι στο αστυνομικό τμήμα άνοιξε τα γραφεία του ένα νεοναζιστικό κόμμα. Καμιά ανησυχία ούτε για τους φασίστες, ούτε για τους αστυνομικούς. Ούτε φυσικά για τους περιοίκους).
Ο εθνικισμός είναι κι αυτός νεοναζισμός. Τα κουρεμένα κεφάλια των στρατιωτών, έστω και παρά τη θέλησή τους, ευνοούν την έξοδο της σκέψης και της κρίσης, ώστε να υποτάσσονται και να γίνονται κατάλληλοι για την αποδοχή διαταγών και κατευθύνσεων προς κάποιο θάνατο. Δικόν τους ή των άλλων. Η εμπειρία μου διδάσκει πως η αληθινή σκέψη, ο προβληματισμός οφείλει κάπου να σταματά. Δεν συμφέρει. Γι' αυτό και σταματώ. Ο ερασιτεχνισμός μου στην επικέντρωση κι ανάπτυξη του θέματος κινδυνεύει να γίνει ευάλωτος από τους εχθρούς. Όμως οφείλω να διακηρύξω το πάθος μου για μια πραγματική κι απρόσκοπτη ανθρώπινη ελευθερία.
Ο φασισμός στις μέρες μας φανερώνεται με δυο μορφές. Ή προκλητικός, με το πρόσχημα αντιδράσεως σε πολιτικά ή κοινωνικά γεγονότα που δεν ευνοούν την περίπτωσή τους ή παθητικός μες στον οποίο κυριαρχεί ο φόβος για ό,τι συμβαίνει γύρω μας. Ανοχή και παθητικότητα λοιπόν. Κι έτσι εδραιώνεται η πρόκληση. Με την ανοχή των πολλών. Προτιμότερο αργός και σιωπηλός θάνατος από την αντίδραση του ζωντανού και ευαίσθητου οργανισμού που περιέχουμε.
Το φάντασμα του κτήνους παρουσιάζεται ιδιαιτέρως έντονα στους νέους. Εκεί επιδρά και το marketing. Η επιρροή από τα Μ.Μ.Ε. ενός τρόπου ζωής που ευνοεί το εμπόριο. Κι όπως η εμπορία ναρκωτικών ευνοεί τη διάδοσή τους στους νέους, έτσι και η μουσική, οι ιδέες, ο χορός και όσα σχετίζονται με τον τρόπο ζωής τους έχουν δημιουργήσει βιομηχανία και τεράστια κι αφάνταστα οικονομικά ενδιαφέρονται.
Και μη βρίσκοντας αντίσταση από μια στέρεη παιδεία όλα αυτά δημιουργούν ένα κατάλληλο έδαφος για να ανθίσει ο εγωκεντρισμός η εγωπάθεια, η κενότητα και φυσικά κάθε κτηνώδες ένστιχτο στο εσωτερικό τους. Προσέξτε το χορό τους με τις ομοιόμορφες στρατιωτικές κινήσεις, μακρά από κάθε διάθεση επαφής και επικοινωνίας. Το τραγούδι τους με τις συνθηματικές επαναλαμβανόμενες λέξεις, η απουσία του βιβλίου και της σκέψης από τη συμπεριφορά τους και ο στόχος για μια άνετη σταδιοδρομία κέρδους και εύκολης επιτυχίας.
Βιώνουμε μέρα με τη μέρα περισσότερο το τμήμα του εαυτού μας – που ή φοβάται ή δεν σκέφτεται, επιδιώκοντας όσο γίνεται περισσότερα οφέλη. Ώσπου να βρεθεί ο κατάλληλος «αρχηγός» που θα ηγηθεί αυτό το κατάπτυστο περιεχόμενό μας. Και τότε θα 'ναι αργά για ν' αντιδράσουμε. Ο νεοναζισμός είμαστε εσείς κι εμείς – όπως στη γνωστή παράσταση του Πιραντέλο. Είμαστε εσείς, εμείς και τα παιδιά μας. Δεχόμαστε να 'μαστε απάνθρωποι μπρος στους φορείς του AIDS, από άγνοια αλλά και τόσο «ανθρώπινοι» και συγκαταβατικοί μπροστά στα ανθρωποειδή ερπετά του φασισμού, πάλι από άγνοια, αλλά κι από φόβο κι από συνήθεια.
Και το Κακό ελλοχεύει χωρίς προφύλαξη, χωρίς ντροπή. Ο νεοναζισμός δεν είναι θεωρία, σκέψη και αναρχία. Είναι μια παράσταση. Εσείς κι εμείς. Και πρωταγωνιστεί ο Θάνατος.»

6 σχόλια:

  1. Κωστής Κουριδάκης18/9/13 11:58 μ.μ.

    «Πολιτικό» κόστος και « πολιτική» ευθύνη
    Πολλές φορές έχω αναρωτηθεί πως εκφράζεται η πως ερμηνεύεται η «πολιτική» ευθύνη και το «πολιτικό» κόστος. Σήμερα, μετά την «πολιτική» δολοφονία ενός συνέλληνα, μού είναι πολύ ξεκάθαρη η Πολιτική Ανευθυνότητα όλων αυτών των 300 και ακόμη περισσοτέρων κομματικών, που αποκαλούνται πολιτικοί. Πολιτικό κόστος στο μυαλό τους είναι οι ψήφοι των πολιτών.
    Πολιτικό κόστος είναι η σημερινή δολοφονία. Πόσο κοστίζει η ζωή; Πόσο επηρεάζει την λειτουργία των κομμάτων , των θεσμών και των εξουσιών;
    Σήμερα ήταν ένας από εκεί, αύριο μπορεί να είναι από εδώ, μπορεί να είμαι εγώ, εσύ, το παιδί μας, ο αδελφός μας ….
    Στην μνήμη των αδικοχαμένων των «πολιτικών» δολοφονιών, αλλά και στην αφύπνιση όλων μας που στενάζουμε ο καθένας ξέρει πόσο, περιμένω να αναλάβει κάποιος την ευθύνη. Επειδή όμως είμαι σίγουρος ότι κανείς από τους «πολιτικούς» δεν έχει το σθένος και τα κότσια να απολογηθεί και να ζητήσει τουλάχιστον συγγνώμη, οφείλω να παραδεχθώ ότι η ευθύνη είναι συλλογική, όλοι μας είμαστε υπεύθυνοι.
    Πολιτικά όντα είμαστε όλοι, πολίτες αυτού του τόπου που απαιτούμε από τους «πολιτικούς» να εφαρμόζουν τους νόμους, να σέβονται την δημοκρατία και τους θεσμούς και να υπερασπίζονται το δίκαιο και την προστασία της ζωής μας.
    Με απογοήτευση και λύπη για τον σημερινό θάνατο.
    Κωστής Κουριδάκης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ανώνυμος19/9/13 5:05 π.μ.

    Από κι ως που τσουβαλιάζονται όλοι οι 300 βουλευτές και όλες οι πολιτικές δυνάμεις με αυτό τον αντιδραστικό τρόπο;
    Αυτές οι θεωρίες οδηγούν σε επικίνδυνα μονοπάτια και εξισώνουν το νεοναζιστικό μόρφωμα με το υπόλοιπο πολιτικό σύστημα, στο όνομα υπαρκτών δυσλειτουργιών της δημοκρατίας.
    Σε ποια χώρα της Ευρώπης είναι ανεκτή η ύπαρξη νεοναζιστικών δυνάμεων, που ενώ αρνούνται τη δημοκρατία και θέλουν τον βιασμό της,
    συμμετέχουν κανονικά στο Κοινοβούλιο, χρηματοδοτούνται από τον προϋπολογισμό, απολαμβάνουν σειρά δικαιωμάτων όπως οι δυνάμεις του συνταγματικού τόξου, προπαγανδίζουν ελεύθερα το ρατσισμό, την ξενοφοβία, το ναζισμό;
    Και δολοφονούν εν τέλει;
    Στην ίδια τη Γερμανία και την Ιταλία, στη Γαλλία κι αλλού τέθηκαν εκτός νόμου.
    Εδώ γιατί αποτελούμε για μια ακόμη φορά την ευρωπαϊκή εξαίρεση;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ανώνυμος19/9/13 6:15 μ.μ.

    Τι θέλεις τέλος πάντων να μας πείς κε Κουριδάκη με όσα γράφεις ? Δεν κατάλαβα το νόημα της γραφής σου. Κάντα λιανά, να σε νοιώσουμε. Ο ηγέτης είναι απλός στον λόγο και καθαρός στην σκέψη, εσύ μας τα μπερδεύεις και μας κάνει να σκεπτόμαστε πως δεν κάνεις για ότι σκοτώνεσαι να μας πείσεις ότι κάνεις !!!!!!!! Αντιλαβού?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κωστής Κουριδάκης19/9/13 11:36 μ.μ.

      Αγαπητέ ανώνυμε σχολιαστή, δεν συνηθίζω να εκφράζομαι απρόσωπα και προστατευμένος πίσω από την ανωνυμία, ούτε να απολογούμαι γιατί δημοσίευσα κάποιες αυθόρμητες σκέψεις μου επηρεασμένος από το τραγικό γεγονός της φασιστικής δολοφονίας ενός συνανθρώπου μας. Δεν καταλαβαίνω τον λόγο του συσχετισμού της έκφρασης σκέψεων και συναισθημάτων, με τον ρόλο και την καταλληλότητα του ηγέτη και πότε προσπάθησα να σας πείσω για κάτι.
      Αναφορικά με τις θέσεις μου στην τοπική αυτοδιοίκηση, γιατί μόνο με αυτήν ασχολούμαι, μπορείτε να τις μάθετε ανατρέχοντας σε παλαιότερα η νεότερα κείμενα μου η να μιλήσετε με ανθρώπους που με γνωρίζουν. Καλύτερα όμως , να συμμετάσχετε στις συλλογικές προσπάθειες που γίνονται για την ουσιαστική παρέμβαση των δημοτών στην διοίκηση του Δήμου μας και την ανάδειξη του ηγέτη.
      Η άποψή μου για τον οποιοδήποτε συμμετέχει στην τοπική αυτοδιοίκηση , είτε ηγέτης μπορεί να είναι, είτε απλός στρατιώτης είναι ξεκάθαρη μέσα μου. Είναι αναγκαίο να νοιάζεται για τον συνάνθρωπό του και τον τόπο του, χρειάζεται να έχει απόλυτο σεβασμό στην διαφορετική άποψη, πίστη στην συλλογικότητα, ανιδιοτέλεια, ειλικρίνεια, αρετή και τόλμη, το θάρρος να εκφράζει την άποψη του και την μη ανάμιξή του σε μηχανισμούς κομματικούς η άλλους.
      Σε κάθε περίπτωση είμαι στην διάθεση σας να κουβεντιάσουμε καλοπροαίρετα οτιδήποτε θέλετε.
      Κωστής Κουριδάκης

      Διαγραφή
  4. Ανώνυμος20/9/13 12:24 π.μ.

    Δεν απαντάτε στις αιτιάσεις περί αντιδραστικών, ανορθολογικών και απολιτικ θέσεων, που εκφράσατε στην ανάρτηση σας.
    Απο ΄κει και πέρα τι μας νοιάζουν εμάς οι εσωτερικές σας διαδικασίες, που καλά κρατούν εδώ και μήνες και αποτέλεσμα δεν βγάζουν κανένα παρά μια τρύπα στο νερό;
    Συνεχίστε ακάθεκτοι έτσι και θα ξαναβγάλετε τον άχρηστο πάλι δήμαρχο, όπως το 2010.
    Αλλά το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού.
    Τα υπόλοιπα είναι έπεα πτερόεντα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Δεν υπάρχουν "απολιτίκ" και "πολιτικές" θέσεις. Όλες οι απόψεις σε τελική ανάλυση είναι πολιτικές. Ούτε κάποιος έχει το μονοπώλιο της "σωστής" πολιτικής. Υπάρχουν σωστές και λάθος θέσεις και επιλογές, όχι apriori, αλλά ανάλογα με τις περιστάσεις. Όσο για το τι εστί "αντίδραση", είναι μεγάλη κουβέντα.
    Ακόμα και η θέση του σχολιαστή ότι "δεν τον νοιάζουν οι εσωτερικές διαδικασίες μιας παράταξης που κρατούν μήνες" είναι και αυτή πολιτική.
    Τα λέω αυτά όχι για να υπερασπιστώ την ουσία των θέσεων του κ. Κουριδάκη ή του σχολιαστή, αλλά γιατί όσο πλησιάζουμε σε εκλογές εμφανίζονται πάντα οι αυτοπαρουσιαζόμενοι ως "ειδικοί", "έμπειροι" και "μονοπωλιακοί εκπρόσωποι" της πολιτικής.

    Το θέμα όμως παραμένει: η σημερινή δημοτική αρχή πρέπει να φύγει.
    Οι ευθύνες όσων εμπλέκονται στη προσπάθεια είναι μεγάλες, αλλά δεν είναι ίδιες για όλους. Αλλά αργά ή γρήγορα, όλοι θα κριθούν για το αποτέλεσμα που θα πετύχουν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή