.

ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΡΙΗΓΗΘΕΙΤΕ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΣΤΗΝ ΔΙΟΝΥΣΟΣΚΟΥΦΙΤΣΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΣΤΕ MOZZILA FIREFOX

Παρασκευή, 13 Ιουνίου 2014

Εκτιμήσεις και προκλήσεις (μέρος 1ο)


Οι εκλογές μπορεί να τέλειωσαν, αλλά το μήνυμά τους είναι ακόμα υπό συζήτηση ανάμεσα σ’ αυτούς που συμμετείχαν. Ο τρόπος (και το βάθος) που θα το κατανοήσουν θα καθορίσει σημαντικά το πώς και προς τα πού θα πορευτούν τα επόμενα χρόνια.

Η ανάρτησή μου αυτή (που λόγω μεγέθους αποτελείται από 3 μέρη) έχει δύο στόχους: αφενός να προσθέσει μερικά απαιτητικά ερωτήματα, προς κατανόηση του μηνύματος κι αφετέρου να σημειώσει κάποιες προκλήσεις, που (μάλλον αναπότρεπτα) θα συναντήσουμε στο προσεχές μέλλον.

Αλλά πριν ξεκινήσουμε, θα μοιραστώ μαζί σας μια μεταφορά. Σκέφτομαι πως οι εκλογές μοιάζουν με τις εισαγωγικές εξετάσεις: ο κάθε υποψήφιος ήθελε να παίξει έναν συγκεκριμένο ρόλο (να μπει στη σχολή της αρεσκείας του), αλλά τελικά ‘μπήκε’ στη σχολή (ρόλο) που του ανέθεσαν οι δημότες. Κι ακόμα, σκέφτομαι ότι η πορεία του καθενός, μετά τις εκλογές, μοιάζει με τις προαγωγικές εξετάσεις (της σχολής όπου πέτυχε) που πρέπει να περάσει με επιτυχία, για να πάρει θέση στην επόμενη αφετηρία, μετά από πέντε χρόνια. 

Και το λέω αυτό γιατί οι προεκλογικές κουβέντες των υποψηφίων δεν εξαφανίζονται διά μαγείας απ’ το μυαλό των εκλογέων. Τουναντίον, παραμένουν (λιγότερο ή περισσότερο υπομονετικά) προς απόδειξη, είτε πρόκειται για (ευγενείς) διακηρύξεις και οράματα, είτε για (ευτελείς) υποσχέσεις και αλισβερίσια. ‘Νικητές’ και ‘χαμένοι’ πρέπει, δια των πράξεών τους, ν’ αποδείξουν την αλήθεια των λόγων τους. Και μόνο όσοι ‘περάσουν την τάξη’, θα έχουν τύχη στις επόμενες εκλογές - αν το θελήσουν.

Ξεκινώντας λοιπόν με το νέο δήμαρχο, νομίζω πως ο Διονύσης Ζαμάνης – που μετά βίας (και μετά βοηθείας) πέρασε το κατώφλι της σχολής που επιθυμούσε – έχει μπροστά του ακόμα πιο δύσκολες εξετάσεις - προκλήσεις. Ίσως, τις δυσκολότερες που πριν μερικούς μήνες μπορούσε να φανταστεί. Γιατί, ακριβώς επειδή βγήκε δήμαρχος με τη λογική της αρνητικής ψήφου, ο κόσμος περιμένει πολλά από την δημαρχία του – και μάλιστα με ελάχιστη περίοδο χάριτος. Τα μέτωπα που έχει ανοικτά είναι πολλά – αναφέρω μόνο κάποια:

· Η διάσωση του (κατά πληροφορίες) απενταγμένου από χρηματοδότηση έργου της αποχέτευσης, που η απελθούσα διοίκηση προσπαθούσε να κρύψει πίσω απ’ τα προεκλογικά φυλλάδια.
· Η έγκαιρη αποτύπωση της κατάστασης και των σοβαρότερων εκκρεμοτήτων που θα βρει μπροστά της η νέα διοίκηση, ιδίως σε οικονομικά και τεχνικά θέματα.
· Η εξασφάλιση της ομαλής λειτουργίας των σχολείων το ερχόμενο φθινόπωρο, μετά την απόρριψη (από το Γενικό Λογιστήριο) της έκτακτης χρηματοδότησης της Σχολικής Επιτροπής από τον δήμο.
· Η απρόσκοπτη αποκομιδή των σκουπιδιών και η αντιμετώπιση των προβλημάτων καθημερινότητας μετά τις εξελίξεις στο θέμα των συμβασιούχων, που φαίνεται να μειώνουν δραστικά τον αριθμό των εργαζομένων στο δήμο.
Τα παραπάνω, όσο ‘βουνό’ κι αν φαίνονται, συνιστούν ίσως το απλούστερο είδος προκλήσεων, απ’ τις πολλές που θα αντιμετωπίσει η νέα διοίκηση. Ανήκουν στα προβλήματα, που αν και δύσκολα, η διαχείρισή τους γίνεται με τρόπους γνωστούς. Υπάρχουν όμως και κάποια άλλα ζητήματα, που σχετίζονται με το πνεύμα και τη λογική που θ’ ακολουθήσει η νέα διοίκηση για την αντιμετώπιση των απτών προβλημάτων. Παραδείγματος χάρη:

· Με ποιους τρόπους η λειτουργία του δήμου θα γίνει πραγματικά -κι όχι προσχηματικά- διαφανής; Και με ποια οργανωτικά εργαλεία οι υπηρεσίες θα περάσουν από την απρογραμμάτιστη -σχεδόν ανερμάτιστη- λειτουργία σε μια πιο αποτελεσματική και στοχοπροσηλωμένη;
·  Πόσο ανοικτή στις αποφάσεις της θα είναι τελικά (όπως υποσχέθηκε) η νέα δημοτική αρχή προς τις άλλες παρατάξεις και ιδίως προς τους απλούς δημότες; Και με ποιο τρόπο θα γίνει αυτό;
·  Με ποια (αξιοκρατικά;) κριτήρια θα γίνει η κατανομή των θέσεων ευθύνης ανάμεσα στους συμβούλους της πλειοψηφίας; Και πώς θα αξιοποιηθούν δημιουργικά οι σύμβουλοι και τα στελέχη των άλλων παρατάξεων, όπως δεσμεύτηκαν αμφότερες οι πλευρές, τόσο προεκλογικά όσο και μετεκλογικά;
·  Πώς θα εξασφαλιστεί η συνοχή των ‘Ανοιχτών Οριζόντων’, που από την ίδρυσή τους επιδιώχθηκε να έχουν έναν πολυσυλλεκτικό (σχεδόν ομόσπονδο) χαρακτήρα; Πόσο αυτόνομες θα είναι οι συνεργαζόμενες κινήσεις της ‘Δημιουργικής Ομάδας’ και της Κίνησης Πολιτών Κρυονερίου;
Καθώς όμως η νοοτροπία κι οι πρακτικές των ανθρώπων δύσκολα αλλάζουν, ο κίνδυνος είναι  οι λύσεις στα θέματα αυτά ν' αποδειχθούν, όχι απλώς δύσκολες, αλλά ανεφάρμοστες. Καθώς εκτιμώ ότι είναι άγνωστες σε πολλούς, φοβάμαι ότι (μη γνωρίζοντάς τες) θα τις θεωρήσουν ανύπαρκτες - κι επομένως ανάξιες λόγου. Κι έτσι τα πράγματα θα εξακολουθήσουν να γίνονται ‘όπως παλιά, όπως συνήθως’, δηλαδή αναποτελεσματικά. 

Κι όμως, κατά τη γνώμη μου, στις προκλήσεις αυτές πρέπει εκεί να εστιάσει την προσοχή της η ηγεσία των Ανοιχτών Οριζόντων. Γιατί εκεί βρίσκεται το κλειδί για την προσέλκυση των πολλών ‘χεριών’ και ‘μυαλών’, που είναι απαραίτητα για την αντιμετώπιση των σοβαρών απτών προβλημάτων.

(Συνεχίζεται)

1 σχόλιο:

  1. Ανώνυμος13/6/14 11:15 μ.μ.

    Αγαπητή Διονυσκουφίτσα

    Ως ιδρυτής της Κίνησης Πολιτών Κρυονερίου έχω να δηλώσω τα εξής σχετικά με το εμπεριστατωμένο κείμενο σου και την αναφορά σου στην Κ.Π.Κ (για την οποία και σε ευχαριστώ):

    Η Κ.Π.Κ με τη σύντομη εμφάνισή της στα δημοτικά πράγματα – έχει μόλις 6 ενεργούς μήνες ζωής-τάραξε τα νερά και μάλιστα εντός του ζωτικού χώρου του πρ. Δημάρχου και της παράταξης του. Βέβαιο είναι ότι τα αποτελέσματα των εκλογών δεν αποτύπωσαν τη δυναμική της εντός του Κρυονερίου (διότι έξω από το άντρο του πρ. Δημάρχου τα πράγματα ήταν εντελώς διαφορετικά). Άλλωστε θα ήταν αφέλεια να περιμένει κανείς ανατροπές στο Κρυονέρι (δεν το κατάφεραν σχεδόν επί δεκαετίες τωρινοί εκλεγέντες, θα το καταφέρναμε εμείς;).

    Όμως η Κ.Π.Κ ήταν η πρώτη οργανωμένη και τεκμηριωμένη αντίθετη φωνή που με αιχμηρό και θαρραλέο λόγο, τόλμησε να θίξει κακώς κείμενα δεκαετιών και να αναδείξει τεκμηριωμένα: τις πελατειακές τακτικές του πρ. Δημάρχου και των συνεργατών του, τις «φιλίες» και την ανοχή ή και την αποσιώπηση παρανομιών σε ημετέρους και τέλος την πλήρη περιφρόνηση σε Συνδημότες μας για καταγγελίες παράνομων πράξεων.

    Η Κ.Π.Κ κατόρθωσε στο μικρό αυτό διάστημα, να είναι η «πολύφερνη νύφη» σχεδόν για το σύνολο των Δημοτικών παρατάξεων. Κι αυτό με μοναδικό διαβατήριο το δυναμισμό και το πλαίσιο προτάσεων που κατέθεσε σε όλες τις Δ.Κ και χωρίς καμία απολύτως διεκδίκηση θέσης ή αξιώματος (τουναντίον, όλες οι Δ.Κ που συνομιλήσαμε μαζί τους σχεδόν απαίτησαν να έχουμε υποψηφίους μας στα ψηφοδέλτια τους). Στοιχεία που έδειξαν στους Υποψηφίους Δημάρχους, ότι δεν μπήκαμε για την «πλάκα μας» σε αυτή την προσπάθεια, αλλά ότι θα διεκδικήσουμε δυναμικά αλλαγές στο Κρυονέρι.

    Κατά συνέπεια δεν υπήρχε για εμάς κανένα θέσφατο για την επιλογή Δ.Κ με την οποία θα συνεργαζόμασταν –αποκλείοντας a priori την Ε.Π-. Υπογραμμίζω τη λέξη «συνεργασία» και όχι προσχώρηση. Με αυτό λοιπόν το σκεπτικό πάρθηκε η απόφαση να συνεργαστούμε με τους «Ανοιχτούς Ορίζοντες» και τον Δ. Ζαμάνη, δεδομένου ότι πήρε σχεδόν στο ακέραιο τις προτάσεις μας και τις υιοθέτησε στο πρόγραμμά του. Να θυμίσω ότι και στο συμβολικό - επικοινωνιακό κομμάτι κανείς μας δεν «φωτογραφήθηκε» υπό τη σημαία των Αν.Ορ. Ο τρόπος συνεργασίας μας καθορίστηκε συνειδητά, με δεδομένο ότι η Κ.Π.Κ πρέπει να κρατήσει την ανεξαρτησία της και να συνεχίσει να επαγρυπνά για την ολοκλήρωση των προτάσεών της.
    Όπως καταλαβαίνεις αγαπητή Διονυσοσκουφίτσα από εδώ και πέρα απομένει στο νέο Δήμαρχο να τηρήσει τις δεσμεύσεις του, αλλά και στους αιρετούς της Κ.Π.Κ να τιμήσουν την εκλογή τους υπό τη σημαία της Κ.Π.Κ.

    Καλή συνέχεια!

    Μ. ΤΣΙΛΠΙΡΙΔΗΣ

    ΑπάντησηΔιαγραφή