.

ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΡΙΗΓΗΘΕΙΤΕ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΣΤΗΝ ΔΙΟΝΥΣΟΣΚΟΥΦΙΤΣΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΣΤΕ MOZZILA FIREFOX

Τετάρτη, 25 Μαρτίου 2015

Μπουρλότο

Άλλο ν’ ακούς για σκάνδαλα κι άλλο να τα βλέπεις με τα ίδια σου τα μάτια. Προπαντός δε, άμα αυτά αφορούν τον ευαίσθητο χώρο της Παιδείας. Και πιο συγκεκριμένα των σχολείων, για τα οποία τόσα κροκοδείλια δάκρυα έχουν χυθεί και τόσες φαρισαϊκές κορώνες έχουν λεχθεί από πολλούς και διάφορους.

Το πρώτο σκάνδαλο της περιόδου Καλαφατέλη που αποκαλύπτεται δεν είναι το μεγαλύτερο απ’ όσα έπονται. Είναι όμως ίσως το πιο ειδεχθές, γιατί αφορά “ το καλό των παιδιών μας”. Σύμφωνα με τον έλεγχο που διενεργήθηκε στα βιβλία της Δευτεροβάθμιας Σχολικής Επιτροπής, προκειμένου να συνταχθεί ο Οικονομικός Απολογισμός του 2014, ανακαλύφθηκαν πολλές λοβιτούρες.

Πέμπτη, 12 Μαρτίου 2015

Κρίσιμη καμπή

Τελικά, η κρίσιμη καμπή της δημοτικής αρχής φαίνεται πως ήρθε γρηγορότερα απ’ όσο πολλοί υπολόγιζαν – ακόμα κι οι πιο άσπονδοι αντίπαλοί της. Η προχτεσινή απόφαση της δημοτικής ομάδας των Ανοικτών Οριζόντων (για το κλείσιμο του Θέσπιδος) κι όσα την ακολούθησαν και θα ακολουθήσουν τις επόμενες μέρες, ίσως αποδειχθεί θρυαλλίδα απρόβλεπτων εξελίξεων. Ανεξαρτήτως αν η απόφαση για το κλείσιμο είναι ή όχι σωστή, η όλη μεθόδευση ήταν - στην καλύτερη περίπτωση - από τσαπατσούλικη έως βλακώδης.

Σάββατο, 7 Μαρτίου 2015

Δημοτική αρχή και σωματεία: Ταγκό για δύο, αλλά πώς; (2)

Αν και τα 'όσα έχουν μεσολαβήσει στην υπόθεση των αθλητικών σωματείων είναι λίγο πολύ γνωστά, τα συνοψίζω παρακάτω για ν’ αποκτήσει κάθε αναγνώστης μια ολοκληρωμένη εικόνα. 

Τον Σεπτέμβριο του 2014, τα σωματεία ζητούν από τις Σχολικές Επιτροπές να τους παραχωρήσει τα σχολικά γυμναστήρια, αποδεχόμενα οικονομικές υποχρεώσεις, που δεν περιμένουν να εφαρμοστούν, όπως ποτέ μέχρι τότε. Για να πάρουν πολλές ώρες προπόνησης, κάποιοι δηλώνουν ψευδή στοιχεία για τα παιδιά των ακαδημιών τους, αλλά οι Σχολικές κλείνουν τα μάτια, παρά τις διαμαρτυρίες ορισμένων και κατανέμουν τον χρόνο με μεροληπτικά κριτήρια υπέρ ‘κολλητών’. 

Δημοτική αρχή και σωματεία: Ταγκό για δύο, αλλά πώς; (1)

Η υπόθεση με τα αθλητικά σωματεία γίνεται ολοένα και πιο ενδιαφέρουσα. Έχοντας ξεπεράσει τα στενά όρια της παραχώρησης των σχολικών χώρων, η ατζέντα της συζήτησης περιλαμβάνει πια (σχεδόν) τα πάντα και τους πάντες. Και καθώς η βεντάλια ανοίγει πολύ, κάποιοι ελπίζουν σε κάτι καλύτερο και κάποιοι άλλοι ανησυχούν για τα ‘υπάρχοντά’ τους.
Προβλέπω δε ότι, στο αμέσως προσεχές διάστημα, το θέμα αυτό θα μονοπωλήσει το ενδιαφέρον των δημοτών, αλλά και την αντιπαράθεση μεταξύ των δημοτικών παρατάξεων. Από την άλλη, είναι νομίζω μια καλή ευκαιρία για να κατανοήσει κανείς τον τρόπο, με τον οποίο οι διάφοροι ‘παίκτες’ αντιλαμβάνονται την πραγματικότητα, θέτουν στόχους και χαράζουν στρατηγική για να τους πετύχουν. Καθώς το θέμα έχει πολλά επίπεδα ανάγνωσης και βαθιές ρίζες, θα το εξετάσουμε σε δυο συνέχειες – αρχικά στην κοινωνική και πολιτική του διάσταση και κατόπιν ως προς το σχεδιαζόμενο πλαίσιο των παραχωρήσεων.