.

ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΡΙΗΓΗΘΕΙΤΕ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΣΤΗΝ ΔΙΟΝΥΣΟΣΚΟΥΦΙΤΣΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΣΤΕ MOZZILA FIREFOX

Σάββατο, 19 Δεκεμβρίου 2015

Ο κύριος ‘δεν ξέρω, δεν απαντώ’


Μάταια περίμενα να δω ποια θα ‘ταν η επίσημη αντίδραση του δημάρχου σ’ όσα κατάγγειλε η Β. Κάουλα με την επιστολή ανεξαρτητοποίησής της. Δεν είναι δα και λίγο να σου καταμαρτυρούν ένα σωρό παραλείψεις – κάποιες απ’ τις οποίες αγγίζουν μέχρι και κακουργηματική αμέλεια – και συ, η υπεύθυνη αρχή του τόπου, να κάνεις τον Ινδιάνο και να σφυρίζεις αδιάφορα.

Τρίτη, 15 Δεκεμβρίου 2015

Επικριτές, πυροκροτητές, χειροκροτητές

Στις αναρτήσεις μου προτιμώ ν’ ασχολούμαι μ' όσα κάνουν – και κυρίως μ’ όσα παραλείπουν να κάνουν – οι ασκούντες διοίκηση κι οι θεσμικοί εκπρόσωποι, είτε είναι αιρετοί είτε επαγγελματίες. Ίσως γιατί τους θεωρώ περισσότερο υπόλογους για το έργο τους. Ιδίως μάλιστα αν είναι αιρετοί, δηλαδή υπόλογοι κατ’ ευθείαν σ’ εμάς που τους εκλέξαμε. Ακόμα κι αν δεν ψηφίσαμε αυτούς, αλλά άλλους. Μ' αυτό το σκεπτικό δεν παίρνω στα σοβαρά κάτι μελοδραματικά που γράφονται από αυλικούς, όταν κάποιος δικός τους – ιδίως καινούριος – "βγει στη σέντρα". Γιατί όταν κανείς αποφασίζει ν’ αναλάβει μια τέτοια θέση, πριν απ’ όλα εκτίθεται. Κι όταν εκτίθεσαι, μπορεί και να ‘βρέξει’.

Τρίτη, 8 Δεκεμβρίου 2015

Ανικανότητα, βλακεία, αβουλία ή όλα μαζί;

Εδώ και δυο μήνες ο Ζαμάνης διέρρευσε με τα παπαγαλάκια του την είδηση ότι έρχεται καινούριος Γενικός Γραμματέας στον Δήμο. Πράγματι, στις 24 Νοεμβρίου, υπέγραψε ο ίδιος τη σχετική απόφαση διορισμού του κ. Χρηστάκη στη θέση αυτή.

Όμως, εδώ και  δεκαπέντε περίπου μέρες, ο κ. Χρηστάκης μοιάζει περισσότερο με περιφερόμενο Ιουδαίο, παρά με Γενικό Γραμματέα Δήμου. Γιατί - όσο απίστευτο κι αν ακουστεί - ο άνθρωπος δεν έχει ούτε γραφείο να κάτσει!...

Τρίτη, 1 Δεκεμβρίου 2015

Ο φόβος των πραιτωριανών μπροστά στη διαφάνεια (3)

Ας αλλάξουμε τώρα γήπεδο, κυριολεκτικά μάλιστα! Κι ας πάμε στο πολύπαθο θέμα της παραχώρησης των αθλητικών χώρων και σε κείνους που τις αποφασίζουν, ασκώντας πολλές φορές καταχρηστικά το θεσμικό τους αξίωμα - άλλοτε για να διευκολύνουν ημετέρους κι άλλοτε για να δυσκολέψουν τη ζωή όσων τους ενοχλούν.

Και παρότι οι ευθύνες όλων όσων διαχρονικά άσκησαν διοίκηση στον ταλαίπωρο δημοτικό Οργανισμό Νεολαίας Άθλησης και Πολιτισμού “Ο Θέσπις” είναι τεράστιες, εδώ θα επικεντρώσουμε στον σημερινό Αντιπρόεδρο κ. Αντρέα Μπέτση, που συμμετείχε εξ αρχής στο Δ.Σ. του Οργανισμού. Γιατί ο κ. Α. Μπέτσης είναι ένας άνθρωπος που δραστηριοποιείται (και) επαγγελματικά στον χώρο του αθλητισμού επί δεκαετίες και άρα, μόνο άγνοια (κανόνων, διαδικασιών και δεοντολογίας) δεν μπορεί να επικαλεστεί. Κι επιπλέον, τον τελευταίο καιρό φέρεται ως ο ‘Άνθρωπος του Δημάρχου’, που κανονίζει (μαζί του) ποιοι θα πάρουν τις παραχωρήσεις και ποιοι τον ….

Σύμφωνα με το βιογραφικό του, ο κ. Α. Μπέτσης έχει υπάρξει αθλητής κι έχει διατελέσει πρόεδρος του σωματείου ‘Νίκη Δροσιάς’ και (σήμερα) μέλος του Δ.Σ. της τοπικής ένωσης ποδοσφαιρικών σωματείων (ΕΠΣΑΝΑ). Επιπλέον εργάζεται ως δημοσιογράφος στην ΕΡΤ, ενώ παλιότερα εργαζόταν παράλληλα και στην Ελευθεροτυπία. Πρόσφατα δε, αναπλήρωσε (ως τρίτος επιλαχών) τον παραιτηθέντα Α. Πασιπουλαρίδη στο δημοτικό συμβούλιο. Επομένως, αν μη τι άλλο, θα περίμενε κανείς να ενθαρρύνει κάθε νέα προσπάθεια στον χώρο του σωματειακού αθλητισμού και δη του τοπικού.

Επιπλέον δε, έχει δημόσια δεσμευτεί να μάχεται, ως δημοσιογράφος, “εναντίον των φαινομένων διαπλοκής που αλλοιώνουν τη λειτουργία των δημοκρατικών θεσμών” και να εγγυάται και να υπερασπίζεται με κάθε τρόπο τον “διαρκή και ανυποχώρητο έλεγχο κάθε εξουσίας, αποκαλύπτοντας τις αυθαιρεσίες των ισχυρών και τις παρανομίες των κρατούντων σε βάρος των αδύναμων πολιτών”.  Έτσι τουλάχιστον έλεγε ο ίδιος στην διακήρυξη του Press Publica, όπου συμμετείχε μαζί με άλλους, το διάστημα που είχε απολυθεί από την ΕΡΤ.

Κι όμως, η περίπτωση του Γυμναστικού Συλλόγου Δροσιάς τον διαψεύδει κατηγορηματικά! Κι αποδεικνύει καθαρά ότι (και) η διαδικασία των παραχωρήσεων αθλητικών χώρων του Δήμου ισχύει a la carte, δηλαδή αναλόγως με αυτόν που αποφασίζει και με κείνον που κάνει την αίτηση!

Το ρεπορτάζ που έκανε πριν μερικούς μήνες η Οδός Διονύσου για την μεταχείριση που επεφύλαξε η διοίκηση του Θέσπιδος στον συγκεκριμένο Σύλλογο  είναι ιδιαίτερα αποκαλυπτικό κι απ’ αυτό αναδημοσιεύω περιληπτικά τα παρακάτω στοιχεία.

Ο Γυμναστικός Σύλλογος Δροσιάς (Γ.Σ.Δ.) με αντικείμενο τα αγωνίσματα στίβου, συστάθηκε το 2014 και κατέθεσε στον Θέσπι αίτηση παραχώρησης χώρου και το καταστατικό του πέρυσι τον Σεπτέμβριο. Με τη διαβεβαίωση των τότε υπευθύνων πως πρόκειται για μια τυπική διαδικασία, ξεκίνησαν οι προπονήσεις στο Κόκκινο Χωράφι της Δροσιάς με 40 περίπου παιδιά, που αθλούνταν σε δρόμο, ρίψεις και άλμα εις μήκος.

Όμως, μετά από λίγους μήνες (20 Μαΐου 2015), η μέχρι τότε αρμονική συνύπαρξή του με το επίσης φιλοξενούμενο σωματείο “Νίκη Δροσιάς” χάλασε, όταν η “Νίκη” ζήτησε από τον Θέσπι να ξεκαθαρίσει αν επιτρέπεται στο Γ.Σ.Δ. να κάνει και αυτός προπονήσεις στην ‘δική της’ έδρα. Η απάντηση του Θέσπιδος (22/5/15) απαγόρευσε στον Γ.Σ.Δ τις προπονήσεις “μέχρις ότου ο Σύλλογος αποκτήσει την ειδική αθλητική αναγνώριση από τη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού”. Κι αυτό παρότι η αναγνώριση είχε ως προϋπόθεση το παραχωρητήριο της έδρας. Δηλαδή, ο Θέσπις για να παραχωρήσει ζητούσε αναγνώριση από τη ΓΓΑ, ενώ η ΓΓΑ για να αναγνωρίσει ζητούσε παραχωρητήριο! Με λίγα λόγια, η διοίκηση του Θέσπιδος, χρησιμοποιώντας μια (νομικίστικη) σοφιστεία, τύλιξε τον Γ.Σ.Δ. σε μια κόλλα χαρτί. Κι αυτό συνέβη ενώ τον καιρό εκείνο ο κ. Α. Μπέτσης ήταν μέλος του Δ.Σ. - ή κατ’ άλλους, ακριβώς εξ αιτίας αυτού…

Αλλά όπως αποδείχθηκε, αυτό ήταν μόνο η αρχή. Λίγο μετά άρχισαν οι ενοχλήσεις κι οι απειλές (από συγκεκριμένο παράγοντα της Νίκης) εναντίον των ανθρώπων του Γ.Σ.Δ. και μάλιστα  μπροστά σε γονείς και παιδιά! Ο παράγοντας αυτός (που είναι γνωστός για τις στενές προσωπικές του σχέσεις με τον κ. Α. Μπέτση), ενεργώντας σαν να ‘τανε δικό του το γήπεδο, έκανε σαφές προς όλους ότι έπρεπε ν’ αναζητήσουν αλλού στέγη! Κι επειδή οι παράγοντες του Γ.Σ.Δ. δεν θέλησαν να παρανομήσουν ή να επιβάλλουν την παρουσία τους με το ζόρι, διέκοψαν το προπονητικό πρόγραμμα του συλλόγου τους.

Αλλά δεν διέκοψαν την προσπάθειά τους κι έτσι υπέβαλαν νέα αίτηση στον Θέσπι, που συζητήθηκε στις 22 Ιουνίου, και ‘φυσικά’ απορρίφθηκε με το ίδιο σκεπτικό, ότι δηλαδή ο Σύλλογος δεν είχε επίσημη αναγνώριση από τη ΓΓΑ. Κι όμως, λίγες μέρες νωρίτερα, από τις 16 Ιουνίου 2015, ο Γ.Σ.Δ. ήταν και επισήμως μέλος του ΣΕΓΑΣ! Αυτό όμως οι διοικούντες του Θέσπιδος δεν το ήξεραν, επειδή δεν είχαν καλέσει τον Σύλλογο να παρίσταται στην συνεδρίαση… Ή, αν το ερμηνεύσουμε αλλιώς, δεν τον κάλεσαν επειδή το ήξεραν, αλλά δεν ήθελαν να δώσουν την έγκριση!... Κι όλα αυτά ενώ ο κ. Α. Μπέτσης εξακολουθούσε μέλος του Δ.Σ. και περιστασιακά (a la carte) επικαλείτο την εμπειρογνωμοσύνη του, απέναντι στον ‘οδοντίατρο’ Πρόεδρο.

Παρ’ όλα αυτά, οι άνθρωποι  του Συλλόγου δεν τα παράτησαν και στις 30 Ιουνίου κατέθεσαν και νέο αίτημα για επανεξέταση της υπόθεσης, μαζί με πλήρη φάκελο που είχε και την εγγραφή στον ΣΕΓΑΣ. Κι όταν στις αρχές Σεπτεμβρίου ξεκινούσε η νέα σεζόν και οι γονείς ρωτούσαν για τις προπονήσεις, ώστε να κανονίσουν το πρόγραμμα των παιδιών τους, ο Πρόεδρος του Γ.Σ.Δ. επικοινώνησε με την Γραμματεία του Θέσπιδος για να μάθει τι γίνεται. Εισέπραξε όμως και πάλι αρνητική απάντηση: Όχι, ο Γ.Σ.Δ. δεν μπορούσε να χρησιμοποιεί το Κόκκινο Χωράφι… Το εκπληκτικό όμως ήταν ότι το “όχι” συνοδευόταν από μια ανήκουστη απάντηση του υπαλλήλου – προφανώς κατ’ εντολή της διοίκησης του οργανισμού: “Παραχωρήσεις έχουν γίνει, αλλά περισσότερες πληροφορίες δεν δίνονται. Γι αυτές θα έπρεπε να επικοινωνήσει με τον Πρόεδρο ή με τον Αντιπρόεδρο! Έκτοτε κάθε προσπάθεια του Συλλόγου να επικοινωνήσει με την διοίκηση του Θέσπιδος έπεφτε στο κενό.

Όταν δημοσιεύτηκε το ρεπορτάζ της Οδού Διονύσου, τόσο ο Πρόεδρος Β. Δαρδαμάνης, όσο και ο Αντιπρόεδρος Α. Μπέτσης, δήλωσαν άγνοια για τον συμπληρωμένο πια φάκελο του Συλλόγου!...  Κι ο μεν κ. Δαρδαμάνης διαβεβαίωσε πως η παραχώρηση θα δοθεί στην επόμενη συνεδρίαση κι αρνήθηκε κατηγορηματικά πως είχε δώσει εντολή για μη δημοσιοποίηση των στοιχείων για στις παραχωρήσεις, ο δε κ. Μπέτσης αρκέστηκε να σταθεί στην ασφάλεια των αθλούμενων στο Κόκκινο Χωράφι…

“Περιέργως” όμως, ο κ. Α. Μπέτσης “ξέχασε” να φέρει το θέμα του Γ.Σ.Δ. προς συζήτηση στην επόμενη συνεδρίαση του Δ.Σ., την οποία συγκάλεσε ο ίδιος λόγω απουσίας του Προέδρου. Κι έτσι και πάλι η παραχώρηση δεν δόθηκε!...

Η υπόθεση θα ‘λεγε κανείς πως είχε εξελιχτεί σε φαρσοκωμωδία, αν δεν υπήρχε η τεράστια αδικία σε βάρος των μελών και αθλητών του Γ.Σ.Δ. που συνεχιζόταν για μήνες. Και μάλιστα, την στιγμή που η διοίκηση του Αθλητικού Οργανισμού έκανε – κι εξακολουθεί να κάνει - τα στραβά μάτια στις αβαρίες και τα πταίσματα που έκαναν άλλοι σύλλογοι. Έχουν άλλωστε γραφτεί πολλά – κι έχουν ακουστεί περισσότερα - για το σύστημα των αμοιβαίων ‘εξυπηρετήσεων’ μεταξύ των μελών του Δ.Σ, που καθορίζουν τη στάση τους στις ψηφοφορίες… Αυτό άλλωστε το είχαν επισημάνει επανειλημμένες φορές κάποια από τα μέλη του Δ.Σ., πριν εξαναγκαστούν σε παραίτηση ή αποχώρηση.

Μεθαύριο Πέμπτη, υπάρχει και νέα συνεδρίαση του Δ.Σ, από το οποίο έχουν αποχωρήσει 5 μέλη, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τις μεθοδεύσεις στη λειτουργία του. Εκεί θα παιχτεί το νέο επεισόδιο στο σήριαλ. Αλλά, όποια κι αν είναι η απόφαση, αυτή τη φορά το πράγμα έχει πάρει σοβαρές διαστάσεις, καθώς ορισμένοι έχουν ξεπεράσει κατά πολύ τα όρια.

Το ζήτημα που τίθεται εδώ δεν αφορά τον δήμαρχο, που όλα δείχνουν πως έχει κάνει ήδη τις επιλογές του. Και σαν έτοιμος από καιρό, έχει αναθέσει στους ‘Πραιτωριανούς’ του πολλές νευραλγικές θέσεις, δίνοντάς τους το ελεύθερο να κάνουν ότι νομίζουν (ή ότι μπορούν) κι εκείνος θα τους καλύπτει. Ούτε αφορά τους ίδιους τους ‘Ανθρώπους του Δημάρχου’, που νομίζουν πως μπορούν να ξεσαλώνουν όποτε κι όπου βρουν.

Το ζήτημα που τίθεται – εδώ και τώρα – είναι για πόσο ακόμα μπορούμε να κάνουμε τα στραβά μάτια εμείς οι πολίτες. Και μέχρι πότε πρόκειται ν’ ανεχόμαστε τις αυθαιρεσίες μιας κάκιστης διοίκησης, που μάλιστα ήρθε στην εξουσία για να μας απαλλάξει απ’ την αυθαιρεσία και την ανικανότητα της προηγούμενης. Αλλά που μέχρι τώρα την συναγωνίζεται ‘επάξια’ σε όλες σχεδόν τις ‘επιδόσεις’ της. Και που κάθε μέρα κάνει ότι μπορεί για να δοκιμάσει τις ανοχές και αντοχές μας απέναντι στην ανικανότητα, το ψέμα και την πολιτική αθλιότητα.

Το ζήτημα που τίθεται είναι το πότε θ’ αποφασίσουμε να ωριμάσουμε σαν Πολίτες.


ΥΓ. Για κάποιους λόγους σκέφτομαι ότι η ("ευδαιμονική") συνέπεια του κ. Α. Μπέτση προς τις δημόσια διακηρυγμένες  δεσμεύσεις του περί δημοσιογραφίας θα δοκιμαστεί σοβαρά τις επόμενες μέρες (και) από το περιεχόμενο των σχολίων που θα επιχειρήσουν ν’ απαντήσουν στην ανάρτηση αυτή μέσω της ‘ΦτΔ’.

Ο φόβος των πραιτωριανών μπροστά στη διαφάνεια (2)

Ας πιάσουμε λοιπόν το κουβάρι από κει που τ’ αφήσαμε, στην ανάρτηση για τις Σχολικές Επιτροπές και την υπόθεση των δικηγόρων των δύο προέδρων τους. 

Όπως αποκάλυψε η Οδός Διονύσου, η κ. Ζώτου (δημοτική σύμβουλος και μέλος της Δευτεροβάθμιας Σχολικής Επιτροπής) έβγαλε στην διάρκεια της τελευταίας συνεδρίασης της Επιτροπής έναν ‘φιλιππικό’ για τους “ανώνυμους καταγγέλλοντες που θίγουν την τιμή και την υπόληψη αξιόλογων ανθρώπων”. Κι αναρωτήθηκε γιατί κάποιοι ασχολούνται με το αν οι πρόεδροι δικαιούνται να προσλάβουν δικηγόρο - και μάλιστα με διαφανή διαδικασία - αντί να ρωτούν για τις οικονομικές ατασθαλίες και τη φωτιά στα γραφεία. Πρόσθεσε δε, ότι βρίσκει την αμοιβή της δικηγόρου πολύ λογική, γατί από αυτήν θα της μείνουν καθαρά μόνο 400 ευρώ.

Ο φόβος των πραιτωριανών μπροστά στη διαφάνεια


Η ανάγκη της διαφάνειας στην πολιτική ζωή και στη δημόσια διοίκηση προκύπτει από την αποστροφή που δημιουργείται στην εξουσία από οτιδήποτε την εκθέτει. Αν η εξουσία δεν έκανε καταχρήσεις, η διαφάνεια δεν θα είχε λόγο ύπαρξης. Δεν είναι τυχαίο ότι η περί διαφάνειας νομοθεσία δεν είναι αποδεκτή – ούτε καν κατανοητή – από τους κρατούντες και βεβαίως, σπανίως εφαρμόζεται.

Η κατάσταση αυτή είναι αισθητά χειρότερη στους δήμους, όπου ο καθένας έχει το δικό του ‘μπαϊράκι’. Εδώ βασιλεύει ένα ιδιότυπο κράμα άγνοιας, ανικανότητας, αυθαιρεσίας και εντέλει διαφθοράς. Οι τοπικοί άρχοντες, με την συνδρομή των ‘δικών τους ανθρώπων’ μέσα και δίπλα από τον υπηρεσιακό μηχανισμό (εγκάθετοι προϊστάμενοι, τσιράκια, χαφιέδες, αργόμισθοι) στήνουν το γνωστό σε όλους σύστημα εξυπηρετήσεων, που λειτουργεί εδώ και αιώνες, από την εποχή των κοτσαμπάσηδων. Και παράλληλα μ’ αυτό υπάρχει πάντα το σύστημα των αντεκδικήσεων: χτυπήματα (συχνά μέχρις εξοντώσεως) κατά των πολιτικών αντιπάλων, αλλά και όσων εκ των πολιτών διεκδικούν το αυτονόητο, δηλαδή δικαιοσύνη κι εφαρμογή του νόμου.