.

ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΡΙΗΓΗΘΕΙΤΕ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΣΤΗΝ ΔΙΟΝΥΣΟΣΚΟΥΦΙΤΣΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΣΤΕ MOZZILA FIREFOX

Τρίτη, 1 Δεκεμβρίου 2015

Ο φόβος των πραιτωριανών μπροστά στη διαφάνεια


Η ανάγκη της διαφάνειας στην πολιτική ζωή και στη δημόσια διοίκηση προκύπτει από την αποστροφή που δημιουργείται στην εξουσία από οτιδήποτε την εκθέτει. Αν η εξουσία δεν έκανε καταχρήσεις, η διαφάνεια δεν θα είχε λόγο ύπαρξης. Δεν είναι τυχαίο ότι η περί διαφάνειας νομοθεσία δεν είναι αποδεκτή – ούτε καν κατανοητή – από τους κρατούντες και βεβαίως, σπανίως εφαρμόζεται.

Η κατάσταση αυτή είναι αισθητά χειρότερη στους δήμους, όπου ο καθένας έχει το δικό του ‘μπαϊράκι’. Εδώ βασιλεύει ένα ιδιότυπο κράμα άγνοιας, ανικανότητας, αυθαιρεσίας και εντέλει διαφθοράς. Οι τοπικοί άρχοντες, με την συνδρομή των ‘δικών τους ανθρώπων’ μέσα και δίπλα από τον υπηρεσιακό μηχανισμό (εγκάθετοι προϊστάμενοι, τσιράκια, χαφιέδες, αργόμισθοι) στήνουν το γνωστό σε όλους σύστημα εξυπηρετήσεων, που λειτουργεί εδώ και αιώνες, από την εποχή των κοτσαμπάσηδων. Και παράλληλα μ’ αυτό υπάρχει πάντα το σύστημα των αντεκδικήσεων: χτυπήματα (συχνά μέχρις εξοντώσεως) κατά των πολιτικών αντιπάλων, αλλά και όσων εκ των πολιτών διεκδικούν το αυτονόητο, δηλαδή δικαιοσύνη κι εφαρμογή του νόμου.

Κι όπως κάθε σύστημα χρειάζεται τους Πραιτωριανούς (του Καίσαρα) για να λειτουργήσει, έτσι και το δημοτικό χρειάζεται τους ‘Ανθρώπους του Δημάρχου’, οι οποίοι είναι χρήσιμοι και για τις δυο δουλειές – και για τις ‘εξυπηρετήσεις’ και για την εξόντωση των αντιφρονούντων. Γι αυτό και επιλέγονται πάντα με ένα και μοναδικό κριτήριο: την Πίστη στον Δήμαρχο - Καίσαρα. Τα υπόλοιπα προσόντα που συνήθως απαιτούνται για μια υπεύθυνη θέση εργασίας, στην περίπτωση αυτή αποτελούν μειονέκτημα, στον βαθμό που αμφισβητούν την Πίστη στον ‘ηγεμόνα’. Κι η αλήθεια είναι ότι όσο πιο ‘καισαρίσκος’ ο Δήμαρχος, τόσο πιο αχρείοι οι Άνθρωποί του…

Από την άλλη όμως, στο νομότυπο επίπεδο, η υποχρέωση σε διαφάνεια καλύπτει όλους όσους εμπλέκονται με τη διοίκηση του δήμου, ανεξαρτήτως του επιπέδου που βρίσκονται ή λειτουργούν. Δηλαδή, οι υπόχρεοι στους κανόνες της διαφάνειας είναι πολύ περισσότεροι απ’ όσους νομίζουμε. Εκτείνονται από τον δήμαρχο και τους κατέχοντες θεσμικά αξιώματα (αντιδημάρχους, εντεταλμένους, προέδρους νομικών προσώπων), τους αιρετούς (δημοτικούς και τοπικούς συμβούλους) και τα μέλη των διοικήσεων των Ν.Π. (που ορίζονται από τους προηγούμενους), μέχρι τους υπηρεσιακούς παράγοντες του δήμου (από τους διευθυντές, μέχρι και τον τελευταίο υπάλληλο).

Από τον κανόνα της υποχρέωσης σε διαφάνεια δεν εξαιρούνται οι Πραιτωριανοί. Κι αυτό είναι που τους προξενεί αλλεργία, καθότι μαθημένοι να ‘εκτελούν’ διαταγές και όχι να σκέφτονται ελεύθερα. Πιστεύουν ότι επειδή έχουν την (συχνά σιωπηλή) άδεια του ‘αφεντικού’, μπορούν να καταχρώνται την πολιτική και διοικητική εξουσία που τους δόθηκε. Έτσι εξηγούνται και οι έντονες – συχνά σπασμωδικές – αντιδράσεις τους, όταν τους ζητούνται εξηγήσεις για τα πεπραγμένα τους κι ακόμα περισσότερο όταν ‘πιαστούν στα πράσα’…

Ο δήμος μας δυστυχώς δεν αποτελεί την  εξαίρεση στον κανόνα. Εδώ και χρόνια έχουμε πολλές και διαρκείς παραβιάσεις της πολιτικής ουσίας, αλλά και της τυπικής διαδικασίας της διαφάνειας. Και σ’ όλες σχεδόν τις περιπτώσεις, η ενόχληση των Πραιτωριανών συνοδεύτηκε από λογύδρια πολιτικής υποκρισίας μέχρι κι εκδηλώσεις υστερίας απέναντι σ’ όσους τους ‘έβγαζαν στη σέντρα’. Σας θυμίζω μερικούς από τους (αλήστου μνήμης) πρωταγωνιστές της προηγούμενης περιόδου (Καταπατητής, Παριζιάνος, Τζογαδόρος, Κορυφαίος κλπ) και τις αντιδράσεις τους, που έγραψαν ‘ιστορία’ στο τοπικό σκηνικό παλιότερα.

Κι ήταν αυτές ακριβώς οι συμπεριφορές που υποσχέθηκε η διοίκηση Ζαμάνη ότι θα άλλαζε. Όπως όμως αποδείχθηκε στην πράξη, κάτι τέτοιο δεν έγινε ποτέ - κι ούτε είναι πιθανό να συμβεί στο μέλλον. Μάλλον λόγω του (πραγματικού) πολιτικού DNA του Καίσαρα (κι επομένως) και των Πραιτωριανών του, που το έκρυβαν επιμελώς, αλλά αποκαλύφθηκε κάτω από την πίεση που δέχθηκαν τον τελευταίο καιρό.

Κι επειδή καλό είναι να είμαστε συγκεκριμένοι, στην αμέσως επόμενη ανάρτηση θα παραθέσω τεκμηριωμένα επιχειρήματα για μερικούς από τους ‘Ανθρώπους’ του Δημάρχου Διονύσου. Κι ας ξεκινήσουμε με δύο από τα ‘μικρά ψάρια’ κι έπονται στη συνέχεια τα μεγαλύτερα, δηλαδή ο κλειστός κύκλος της Αυλής του Δημάρχου.


(Η συνέχεια σε λίγο)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου